သတၱ၀ါတို႔၏ ၃၁- ဘံု

(သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၂၅၅၂-ခုႏွစ္၊ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၀-ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလၧန္း ၃-ရက္ေန႔ည၊ ရန္ကုန္တိုင္း၊ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ေအာင္ခ်မ္းသာရပ္ကြက္၊ သီရိမဂၤလာလမ္း၊ ကံျမင့္ေက်ာင္းတိုက္ ဓမၼာ႐ံုအတြင္း ဆင္ယင္က်င္းပျပဳလုပ္အပ္သည့္ ညဦးယံ ဓမၼသဘင္၀ယ္ ေဟာၾကားအပ္ေသာ သတၱ၀ါတို႔၏ ၃၁-ဘံုအေၾကာင္း တရားေဒသနာေတာ္။)

`သတၱ၀ါတို႔ရဲ့ ၃၁-ဘံု၊ သတၱ၀ါေတြ မ်ိဳးစံုရွိတဲ့ ၃၁-ဘံုအေၾကာင္း၊ ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ထိုထိုက်မ္းဂန္ေတြမွာ ပါရွိတယ္။ အဘိဓမၼာမွာသာ ပါရွိတာမဟုတ္ဘူး ၃၁-ဘံုက၊ မူလပရိယာယသုတ္မွာလည္း ဘံုေတြအေၾကာင္း ပါတာပဲ၊ တျခားသုတၱန္ေတြမွာ လည္း ပါတယ္။ အဘိဓမၼာ ၇-က်မ္းမွာ အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ ၀ိဘဂၤလို႔ေခၚတဲ့ ၀ိဘင္းက်မ္းမွာလည္း ဒီဘံုနဲ႔သက္တမ္းေတြအေၾကာင္း ရွင္းလင္းတင္ျပထားတာ ရွိတယ္။

သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာင္မွ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္ေတြက ၃၁-ဘံုဆိုတာကို ျငင္းပယ္ခ်င္ၾကတယ္။ သူတို႔ျငင္းပယ္ျခင္းရဲ့ အေၾကာင္းက ၃၁-ဘံု မရွိဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ျငင္းပယ္ၾကတာ ဘာလို႔ျငင္းပယ္တာတုန္းဆိုေတာ့ မျမင္ရလို႔တဲ့၊ အေၾကာင္းျပကေတာ့၊ ျမင္ရတာ လူေတြနဲ႔ တိရစၧာန္ေတြပဲ ျမင္ရတယ္၊ က်န္တာေတြက မျမင္ရလို႔၊ မျမင္ရလုိ႔ ျငင္းပယ္ၾကစတမ္းဆို မျမင္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ၊ ဟုတ္ရဲ့လား၊ မျမင္ရဘဲနဲ႔ ရွိေနတဲ့ဟာ အသံဆိုတာ ျမင္ရရဲ့လား၊ (မျမင္ရပါဘူးဘုရား) အနံ႔ကေကာ ျမင္ရရဲ့လား၊ (မျမင္ရပါဘူးဘုရား) အရသာေရာ (မျမင္ရဘူးဘုရား) မျမင္ရဘူး၊ မျမင္ရေပမဲ့လို႔ အရွိထဲထည့္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ေလာကႀကီးမွာ။

အဲဒါကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာပဲ အရင္တုန္းက ဘုန္းႀကီးတို႔ငယ္ငယ္တုန္းက ေတြ႔တယ္ `၃၁-ဘံု၀ါဒ ဗုဒၶလက္မခံ´ဆိုၿပီးေတာ့၊ အမွန္ကေတာ့ ဘုရားကလက္မခံတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ သူလက္မခံတာ၊ တကယ္ကေတာ့ ေရးသင့္တာ `၃၁-ဘံု၀ါဒ ငါလက္မခံ´ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ေနာ္၊ (မွန္လွပါဘုရား) ဘုရားနာမည္ကို အလြဲသံုးစား လုပ္တယ္လို႔ ဒီလိုေျပာရမွာေပါ့။

ေအး.. ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တျခားႏိုင္ငံေတြမွာလည္းပဲ Buddhism- ဆိုၿပီးေတာ့၊ ဗုဒၶ၀ါဒဆိုၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္ၿပီးေတာ့ ေရးလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔အယူအဆေတြခ်ည္းပဲ ေရးေရးေနၾကတယ္။ အဲဒါမ်ိဳးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔ေနရတယ္၊ သတိထားစရာ ေကာင္းတာေပါ့၊ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ကိုယ္မႀကိဳက္တာနဲ႔ မရွိဘူးလို႔ ေျပာလို႔မရဘူးေလ။ ကိုယ္မျမင္ရလို႔ ေျပာစတမ္းဆိုလို႔ရွိရင္လည္း ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀-ေက်ာ္က ပြင့္ခဲ့တဲ့ဘုရားလည္း ကိုယ္မွျမင္ရတာမွ မဟုတ္ဘဲကို၊ မျမင္ရလို႔ လက္မခံဘူးဆိုလို႔ရွိရင္ လက္မခံရမယ့္ အေၾကာင္းေတြအမ်ားႀကီးပဲ၊ အေမ့ဗိုက္ထဲ ေနတုန္းက ကိုယ္အေဖနဲ႔ ကိုယ့္အေမ ျမင္ခဲ့ရတာမွ မဟုတ္ဘဲနဲ႔၊ အျပင္ဘက္ေရာက္မွ ေဘးကလူေတြက အေဖလို႔ေျပာလို႔ အေဖဆိုၿပီး လက္ခံေနၾကရတာ။

ေအး `၃၁-ဘံု၀ါဒ ဗုဒၶလက္မခံ´ဆုိၿပီး အရင္တုန္းက စာအုပ္တစ္အုပ္ ျမန္မာျပည္မွာ ထြက္ဘူးတယ္။ တကယ္ကေတာ့ သူလက္မခံတာပါ။ စာေပက်မ္းဂန္မွာ လိုက္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ေထရ၀ါဒပိဋကတ္၊ သံဂါယနာ ေျခာက္တန္က အသိအမွတ္ျပဳၿပီးေတာ့ လက္ခံထားတဲ့ က်မ္းဂန္ေတြထဲမွာ ၃၁-ဘံု ဆိုတာ အတိအလင္း ပါရွိၿပီးသားျဖစ္တယ္။ ထိုထိုဘံုေတြရဲ့အေၾကာင္းကို ေရးသားထားတာ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာေပါ့.. ေနာ္..၊ (မွန္လွပါဘုရား)။

ေအး တခ်ိဳ႕ကလည္းပဲ ဘံုေတြအေၾကာင္းမ်ားတာ လူေတြကို ဘံုခန္းနဲ႔ ေျမႇာက္တယ္-လို႔ ဒီလိုထင္ၾကေသးတယ္။ ဘံုဆိုတာ သူ႔ဟာသူရွိတာ ေျမႇာက္စရာအေၾကာင္းလည္း မဟုတ္ပါဘူး.. ေနာ္၊ (မွန္လွပါဘုရား)။ ဘံုဆိုတာ သတၱ၀ါတို႔ရဲ့ ျဖစ္ရာဌာနကို ေျပာတာေလ၊ `ဘူမိ´ဆိုတဲ့ ဒီပါဠိစကားလံုးကေနလာေတာ့ လူသတၱ၀ါေတြရဲ့ ျဖစ္ရာေနရာကို လူ႔ဘံုလို႔ ဒီလိုေခၚတာ၊ လူသတၱ၀ါေတြနဲ႔ မတူညီတဲ့ အျခားသတၱ၀ါေတြ ေျမာက္မ်ားစြာ ရွိတယ္ဆိုတာ ဒါ မျမင္ရေပမဲ့လို႔ ရွိႏိုင္တယ္ဆိုတာ အမ်ားႀကီးပဲ လက္ခံစရာ၊ အဲဒီေတာ့ သတၱ၀ါရွိတယ္ဆိုတာ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး ေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ထိုသတၱ၀ါေတြဟာ ဘာကံေၾကာင့္ အဲဒီဘံုေရာက္တယ္၊ ထိုဘံုရဲ့ ပဋိသေႏၶစိတ္က ဘာေတြလဲ၊ ထုိဘံုမွာ ဘာေတြျဖစ္သလဲဆိုတာ တိတိလင္းလင္း ေဟာထားတာ။ ဆိုပါစို႔ စိတ္ကူးၿပီး ဘယ္ဘံုရွိတယ္လို႔ ေျပာတာမွ မဟုတ္ပဲ၊ အဲဒီဘံုမွာ သတၱ၀ါေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အတိအက် အေၾကာင္းနဲ႔ အက်ိဳးနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ေဟာထားတာျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ သာမာန္ မွန္းရမ္းၿပီးေတာ့ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။

ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က ေဟာတယ္၊ `ယေဒ၀ သာမံ ဉာတံ၊ သာမံ ၀ိဒိတံ´- ငါကိုယ္တိုင္သိတာတဲ့၊ ငါကိုယ္တိုင္သိၿပီးတာကို ေဟာတာ၊ သူမ်ားဆီက ၾကားၿပီး ေဟာတာမဟုတ္ဘူး ၃၁-ဘံုနဲ႔ ပတ္သက္လာလို႔ရွိရင္၊ ဘံုေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမတ္စြာဘုရားက ငါကိုယ္တိုင္သိလို႔ ငါကိုယ္တိုင္ျမင္လို ေဟာတာလို႔၊ ဒါျဖင့္ ဘာျဖစ္လို႔သိတာတုံး၊ ဘာနဲ႔သိတာတုံုးလို႔ ေမးလို႔ရွိရင္ ျမတ္စြာဘုရားမွာ ဒိဗၺစကၡဳလို႔ ဆိုတဲ့ အင္မတန္အစြမ္းထက္တဲ့ မေန႔တုံးကေျပာထားတယ္၊ စိတ္ကို အာ႐ံုနဲ႔ ေလ့က်င့္လိုက္သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ထူးျခားတဲ့ အျမင္တစ္မ်ိဳးကို ရ႐ွိထားတယ္၊ သမာဓိစြမ္းအားေတြ ျဖစ္တယ္၊ အဲဒီ ဒိဗၺစကၡဳဆိုတဲ့ အဘိဉာဥ္စြမ္းအားေတြ ရလိုက္တာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ထိုဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္ရဲ့ အပြားျဖစ္တဲ့ ယထာကမၼဴပဂဉာဏ္၊ ဘယ္ကံလုပ္ရင္ ဘယ္အလုပ္လုပ္ရင္ ဘယ္မွာျဖစ္မယ္ဆိုတာကို ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္က သိလို႔ ျမင္ေနတယ္ေပါ့၊ အေၾကာင္းတရားေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ျမင္ေနတာ။ (….)

ေအး ျမန္မာျပည္မွာ တစ္ခ်ိန္တံုးက ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ေစာဒကတက္တယ္၊ ဘုရားရဲ့ဉာဏ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သဗၺညဳတဉာဏ္ဆိုတာ႐ွိသလား ဆိုၿပီး၊ ဒီလိုပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြကလည္း ထြက္လာေသးတယ္ေနာ္။

တခ်ိဳ႕ကလည္းေရာေယာင္ၿပီးေတာ့ ေ႐ွာက္ၿပီးေတာ့ စာေတြထဲမွာေရးၾကတာ႐ွိတယ္၊ `ဗုဒၶနဲ႔ ဗုဒၶ၀ါဒ´ ဆိုၿပီးနာမည္တပ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီထဲမွာ ကိုယ့္၀ါဒေတြေရးတာေတြ ႐ွိေသးတယ္။ အင္မတန္မွ သတိထားစရာေကာင္းတယ္ေနာ္၊ အဲဒီထဲမွာ ဘယ္လိုေရးထားသတုန္းဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားက သူ႕ကိုသူ သဗၺညဳတဉာဏ္႐ွိတယ္လို႔ ၀န္မခံဘူးတဲ့ ဆိုၿပီးေတာ့ သူက refer- လုပ္တယ္၊ ညြန္းတဲ့သုတ္ေတြက ဘာသုတ္ေတြတုန္းဆိုေတာ့ အဲဒီညြန္တဲ့သုတ္ေတြထဲမွာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္႐ွိတုန္း ေသခ်ာစာကို ဖတ္ပံုမရဘူး၊ အဲဒီထဲမွာ `သတတံ သမိတံ ဉာဏဒႆနံ ဇာဂရေတာပိ သုတၱေတာပိ စရေတာပိ တိ႒ေတာပိ´အဲဒီစကားလံုးေလးေတြ ပါတယ္။ တျခားဗုဒၶနဲ႔ေခတ္ၿပိဳင္ အယူ၀ါဒ႐ွိတဲ့ မကၡလိေဂါသာလ-စတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက သူတို႔မွာလည္း သဗၺညဳတဉာဏ္႐ွိတယ္လို႔ ၀န္ခံၾကတယ္။ သူတို႔၀န္ခံတဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္က ဘယ္လိုအမ်ိဳးအစားတုန္းလို႔ ဆိုလို႔႐ွိရင္ အိပ္ေနတုန္းျဖစ္ေစ ရပ္ေနတုန္းျဖစ္ေစ သြားေနတုန္းျဖစ္ေစ ဘယ္အခ်ိန္မွာမဆို သူ႔ဉာဏ္ႀကီးက ႐ွိေနတယ္လို႔ ၀န္ခံတယ္။ ဒါအဓိပၸါယ္မွ မ႐ွိဘဲ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ဘယ္လိုလုပ္ ဉာဏ္က႐ွိမတုန္း။ အဲဒီစကားလံုးပါတာကို သတိမထားဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရားက အဲဒီ ဉာဏ္မ်ိဳး႐ွိသလားလို႔ ေမးတဲ့အခါၾကေတာ့ မ႐ွိဘူးလို႔ ေျဖတာေပါ့၊ ဘယ္႐ွိမတုန္း အိပ္ေနတုန္းဆိုတာ omnipresent- ဆိုတာ ထာ၀ရ အၿမဲတမ္း႐ွိေနတယ္ဆိုတာ ဘယ္ဟုတ္မတုန္း၊ ဒါ ယုတၱိလည္းမ႐ွိဘူး၊ ထာ၀ရအၿမဲ႐ွိေနတာ၊ အဲဒီလိုဉာဏ္မ်ိဳးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားမွာ မ႐ွိဘူး၊ က်ိန္းစက္ေတာ္မူေနတဲ့ အခ်ိန္ ဘယ္ဉာဏ္႐ွိမလဲ။ က်ိန္းစက္ေနရင္ေတာ့ ဘ၀င္စိတ္ပဲျဖစ္မွာေပါ့၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနတာကိုး၊ အဲဒီေတာ့ အခ်ိန္မေ႐ြး ဉာဏ္ႀကီးဟာ မီးႀကီးထြန္းထားရင္ လင္းေနသလို အခ်ိန္မေ႐ြး လင္းေနတယ္လို႔ ဒီလို ၀န္ခံတာဟာေတာ့ ရီစရာႀကီးေပါ့။

ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္ကလည္း ေ၀ဖန္ထားတယ္ ဒီ တခ်ိဳ႕ဘုရားေတြဟာ သူတို႔မွာ ဒီလို အိပ္ေနတုန္းေရာ ႏိုးေနတုန္းေရာ သြားေနတုန္းေရာ ထိုင္ေနတုန္းေရာ အၿမဲတမ္း ဉာဏ္ေတာ္ႀကီးက လင္းေနတယ္ေျပာတယ္တဲ့ ဒါေပမ့ဲလို႔ လမ္းမွားလို႔ လမ္းမသိလို႔ လမ္းေမးရတာ႐ွိတယ္တ့ဲ နာမည္မသိလို႔ေမးရတာ ရွိတယ္တဲ့ မဟုတ္တဲ့လမ္းေရာက္သြားလို႔ ဒုကၡေရာက္သြားတာေတြ႐ွိတယ္တဲ့၊ ကဲ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ အၿမဲတမ္း ဉာဏ္ႀကီး႐ွိေနရင္ လမ္းမွားပါ့မလား၊ လမ္းေမးစရာေကာ လိုေသးသလား၊ မလိုဘူး၊

ျမတ္စြာဘုရားမွာ႐ွိတဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္မ်ိဳးဆိုတာ ဘယ္လိုဟာတုန္းဆိုရင္ `သိခ်င္လို႔ ၾကည့္လိုက္လို႔႐ွိရင္ အၾကြင္းအက်န္မ႐ွိေအာင္သိတဲ့ဉာဏ္၊´ သိခ်င္ၿပီ ဉာဏ္ကိုအသံုးခ်ၿပီဆိုရင္ ဉာဏ္ဆိုတာ ဓားလိုပဲေလ၊ ဓားအိမ္ထဲထည့္ထားရင္ ဘယ္ခုတ္လို႔ရမလဲ။ ထုတ္ၿပီး အသံုးျပဳၿပီဆိုလို႔႐ွိရင္ ဓား႐ွိတယ္ ခုတ္လို႔ရတယ္ ဒါေျပာတာ၊ ဘုရားရဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္စြမ္းအား၊ ဒီအေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို သိခ်င္လို႔ ၾကည့္လိုက္ၿပီဆိုလို႔႐ွိရင္ ဘာမွမက်န္ရေအာင္ အပိတ္အပင္ အတားအဆီးမ႐ွိေအာင္၊ မ႐ွိတာ `အနာ၀ရဏ´ လို႔ေခၚတယ္၊ အပိတ္အပင္ အတားအဆီးမ႐ွိတဲ့ဉာဏ္။

ပစၥဳပၸန္မွာပဲျဖစ္ေစ အတိတ္မွာပဲျဖစ္ေစ အနာဂတ္မွာပဲျဖစ္ေစ ဘယ္ေလာက္ေ၀းကြာ ေ၀းကြာ ဘယ္ေလာက္နက္နဲနက္နဲ ဘယ္ေလာက္ ခက္ခဲခက္ခဲ သိခ်င္လို႔ ဦးလွည့္လုိက္ၿပီဆို ရင္ အကုန္ျမင္ရတယ္လို႔ေျပာတာ အကုန္သိရတယ္လို႔ေျပာတာ၊ မသိခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဒီဉာဏ္က ဘယ္အလုပ္လုပ္မလဲ၊ ဒါသဘာ၀မဟုတ္ဘူး၊ မသိခ်င္ဘဲနဲ႔ သူ႔ဟာသူ အလိုလိုလာသိေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္ အိပ္လို႔ရမလဲ၊ Omnipresent- ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေပါ့၊ အဲေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္ဆိုတာ ခုကနလို အိပ္ေနတုန္း အၿမဲတမ္းရွိေနတဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္မ်ိဳးကိုေတာ့ ဘုရားက လက္မခံဘူး၊ အဲဒီလက္မခံတာကိုပဲ ေရာၿပီး ဘုရားမွာ သဗၺညဳတဉာဏ္ရွိေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရား လက္မခံဘူး-လို႔ ေရာေယာင္ၿပီး ေရးတာမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္၊ ျမန္မာျပည္မွာ စာအုပ္ေတြ၊ ၿပီးေတာ့ အဲဒီလိုစာအုပ္ထဲမွာပဲ ႏိုင္ငံျခားသားက ေရးတာေတြကို အဟုတ္ထင္ၿပီးေတာ့ အဂၤလိပ္လိုေရးလိုက္လို႔ရွိရင္ တစ္ခ်ိဳ႕ျမန္မာျပည္က အဂၤလိပ္စာတတ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြကလည္း အဂၤလိပ္လို႔ ေရးလုိက္လို႔ရွိရင္ အဟုတ္ထင္တယ္။ အဲဒါလဲပဲ သတိထားစရာေလးေတြ ရွိတယ္။

`အခုလိုေျပာရတာဟာ သူမ်ားကို ျပစ္တင္႐ႈတ္ခ် ကဲ့ရဲ့လို၍ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး၊ သတိထားဖို႔ေျပာတာ။´

အဲျမန္မာလိုေရးထားတဲ့ ႏိုင္ငံျခားက အဂၤလိပ္လိုေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ကိုးကားၿပီးေတာ့ ေနာက္ေယာင္လိုက္ထားတဲ့ စာအုပ္ေတြထဲမွာ ဘာေတြ ေရးထားတုန္းဆိုေတာ့ `ျမတ္စြာဘုရားက ၃၁-ဘံုကို လက္မခံဘူးတဲ့၊ ျဗဟၼာျပည္ရွိတယ္ ဆိုတာကို လက္မခံဘူးတဲ့၊ သူဆြဲထားတာ၊ ဆြဲထားၿပီးေတာ့ ဘာကို အကိုးအကားျပတုန္းလို႔ ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ေတ၀ိဇၨသုတ္မွာတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားက ၀ါေသ႒ဆိုတဲ့ ပုဏၰားကို ေမးတယ္၊ မင္းတို႔ဆရာေတြေရာ ျဗဟၼာကို ျမင္ဖူးလား-လို႔ ေမးေတာ့ မျမင္းဖူးဘူး၊ ဒါျဖင့္ မင္းတုိ႔ဆရာ့ဆရာႀကီးေတြေရာ ျမင္ဘူးလားဆိုေတာ့၊ မျမင္ဖူးဘူး။ ဒါျဖင့္ မင္းတို႔ ေ၀ဒက်မ္းျပဳ ေရွးေဟာင္းရေသ့ႀကီးေတြကေရာ ျဗဟၼာကို ျမင္ခဲ့ဖူးလားဆိုေတာ့၊ မျမင္ဖူးဘူး၊ ဒါျဖင့္ မင္းတို႔ဟာ မျမင္ဖူးပဲနဲ႔ ေျပာေနၾကတာ ရမ္းၿပီးေတာ့ ေရွ႕ကလူကလည္း မျမင္၊ ေနာက္ကလူကလည္း မျမင္ဘူးဆိုတဲ့ မ်က္မျမင္ သူကန္းေတြရဲ့ အစဥ္အတန္းႀကီးလို ျဖစ္ေနတာေပါ့-လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေျပာတယ္။

အဲဒီစကားေလးကို ေထာက္ၿပီးေတာ့ သူက ၾကည့္တဲ့ ျမတ္စြာဘုရားက ျဗဟၼာမရွိဘူး-လို႔ ေျပာတယ္တဲ့၊ ေဟာ၊ အဲဒီ စာပိုဒ္ေလးရဲ့ ေနာက္ကို ဆက္ဖတ္လိုက္လုိ႔ရွိရင္ ဘုရားက ဘယ္လိုေျပာထားတုန္းဆိုေတာ့ အဲဒါက်ေတာ့ ျမႇဳပ္ထားလိုက္တယ္၊ ျမတ္စြာဘုရားက ဘယ္လိုဆက္ေျပာသတုန္းဆို `၀ါေသ႒၊ ငါက ျဗဟၼာကိုလည္း ျမင္ဘူးတယ္၊ ျဗဟၼာျပည္ေရာက္ေၾကာင္းတရားကိုလည္း သိတယ္၊´ အဲဒါက်ေတာ့ ထည့္မေရးေတာ့ဘူး။

ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ `Buddhism- ကို ေလ့လာမယ္ဆိုရင္ မူရင္းက်မ္းကို ဖတ္ပါ။ ျမတ္စြာဘုရား တရားေတာ္ကို ေလ့လာမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ မူရင္းက်မ္းကို ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ဖတ္၊ ကိုးထားတာေလးနဲ႔ မေက်နပ္နဲ႔။´

ဗုဒၶရဲ့ အယူ၀ါဒကို မိမိရဲ့ အယူအဆေတြနဲ႔ pollution- လုပ္တယ္ေပါ့။ Polluted-ဆိုတာ ညစ္ႏြမ္းေစတာ၊ ေလကို ညစ္ႏြမ္းေစတာ air-pollution; ေရကို ညစ္ႏြမ္းေစလို႔ရွိရင္ water-pollution; အသံေတြ ဆူညံေနလို႔ရွိရင္ noise-pollution; အလင္းေရာင္ေတြ သိပ္မ်ားေနလို႔ရွိပင္ light-pollution; မွားယြင္းတဲ့ အယူအဆေတြ ထည့္ၿပီးေတာ့ ေျပာလို႔ရွိရင္ view-pollution- ေပါ့။

အဲဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ အင္မတန္သတိထားစရာ ေကာင္းတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ေဟာထားတဲ့မူရင္းက်မ္း၊ ဆိုလိုတာက တစ္ပိုင္းတစ္စေတာ့ လက္ခံတယ္၊ တစ္ပိုင္းတစ္စေတာ့ လက္မခံဘူးဆိုေတာ့ ဘာနဲ႔တူတုန္းဆိုရင္ `ငါႀကိဳက္ရင္ အမွန္၊ ငါမႀကိဳက္တာ အမွား´ ဒီပံုစံမ်ိဳးေရာက္ေနတယ္၊ မကိုးဘူးဆိုရင္ တစ္သုတ္လံုး မကိုးနဲ႔ေလ၊ ကိုးၿပီဆိုရင္လည္း ခ်န္မထားနဲ႔ အကုန္ကိုးရမယ္။ ေရွ႕စကား ေနာက္စကား အကုန္လံုး ျပည့္ျပည့္စံုစံု ထည့္ရမယ္၊ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အပိုဒ္ေလးကို ျဖတ္ယူၿပီးေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ နိဂံုး၊ conclusion- ဆြဲတာကေတာ့ အင္မတန္မွ ဆိုး၀ါးတယ္၊ ဒါမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္။

ဘုန္းႀကီးတို႔ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက အဲဒီစာအုပ္ကို ဖတ္ဖူးတယ္။ စိတ္၀င္စားလို႔ ဖတ္ထားၿပီးေတာ့ အဲဒီစာအုပ္ရဲ့ ေရွ႕ပိုင္း စာရြက္အလြတ္မွာ ေရးထားတယ္။

`ဤစာအုပ္သည္ `ဗုဒၶႏွင့္ဗုဒၶ၀ါဒ´ဟု နာမည္တပ္ထားေသာ္လည္း သူ႔၀ါဒေတြကိုသာ တင္ျပထားသည္ျဖစ္၍ ဖတ္တဲ့လူတိုင္း သတိထား၍ ဖတ္ၾကပါ´လို႔။ တကယ္တမ္းေတာ့ ဘုရား၀ါဒ ဟုတ္မွမဟုတ္ဘဲ။ (….)

ဒါေၾကာင့္မို႔ တစ္ခါတစ္ရံမ်ား `၃၁-ဘံု၀ါဒဟာ ဘုရားေဟာမဟုတ္ဘူး၊ မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ရလို႔ မရွိဘူးလို႔မ်ား တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလ အယူအဆမွားယြင္းမွာစိုးလို႔ ေျပာျပေနတာ။ ရွိႏိုင္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္မျမင္ရေပမယ္လို႔ ရွိႏိုင္တာေတြ ရွိေနတာေတြဟာ ေလာကမွာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ေပါ့။

(ဆရာေတာ္ႀကီး ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ၏ `အယူအဆမွားယြင္းမွာ စိုးရိမ္ေတာ္မူသည့္အတြက္´ သတိေပး ေဟာၾကားေတာ္မူခ်က္ကို စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားလည္း သိရွိမွတ္သားႏိုင္ရန္ အနည္းငယ္ ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပကာ ပူေဇာ္လိုက္ပါသည္။)

အရွင္ေကာ၀ိဒ (ေယာ)

Read more ...

ဗုဒၶဘာသာသည္ ဘိန္းႏွင့္တူသလား

''ဒီေန႔ ဗုဒၶဘာသာဆိုတဲ့ လူစားေတြမွာ ဘိန္းႏွင့္ ဘိန္းစားေတြလိုျဖစ္ေနၿပီကိုး၊ . . . အခုလည္း ဒို႔ လူေတြမွာ ဘိန္းစြဲေနတဲ့ ဘိန္းစားေတြ ဘိန္းျဖတ္ခိုင္းသလို ျဖစ္ေနၿပီ၊ ဟို ကြန္ျမဴနစ္မ်ားက ဘာသာဟာ ဘိန္းပဲလို႔ ေျပာတာ ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြးေတာ့ ဒီေနရာမွာ တကယ္မွန္တာကိုး ဒကာႀကီးရဲ႕''
ဟု ဦးဥကၠ႒ကိုယ္တိုင္- ေျပာေဟာခဲ့ရာ တရားေတာ္ကို ႐ိုေသေလးစား၍ ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္ေနျခင္းကို ဦးဥကၠ႒က အစြဲဥပါဒါန္ဟူ၍လည္းေကာင္း ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔အား ဘိန္းစားမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းကာ ဘိန္းစြဲသလို စြဲေနၾကသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း ဖိႏွိပ္၍ ဆိုလိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

ဗုဒၶဝါဒသည္ ရီလီဂ်င္းလား

ဗုဒၶဝါဒသည္ နတ္မ်ားကို ႐ိုေသျခင္း, နတ္ဘုရားကို ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း, မွားယြင္းေသာ ကိုးကြယ္မႈႏွင့္ စပ္သည့္ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔စိတ္ ရွိေနရသည္ မဟုတ္။ (အျပင္အပမွ)အေၾကာင္းျပဳဖန္တီးေသာ (ျဗဟၼာ, ဗိႆႏိုး, တန္ခိုးရွင္, ထာဝရ, ခိုဒါ စသည္တို႔၏) ၾသဇာအာဏာ မရွိပံုကို ေဖာ္ျပေသာ ဘာသာေရး သေဘာတရား ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဝါဒသည္ ႐ုပ္ႏွင့္နာမ္ရွိသမွ် အားလံုး၏သဘာဝမွန္ကို နားလည္မႈ ရေစတတ္ေသာဝါဒျဖစ္သည္။ ထာဝရဝါဒီတို႔၏ နတ္ဘုရားမ်ားကို ယံုၾကည္ျခင္း, ေၾကာက္လန္႔ျခင္း, ဆုေတာင္းျခင္း, ကိုးကြယ္ဝတ္ျပဳျခင္း ဟူေသာ Rite and Ritual ႏွင့္ လံုးလံုး မဆက္စပ္ဆုိင္ေပ။

ဗုဒၶဘာသာသည္ ဘိန္းႏွင့္တူသလား

ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမဟူသမွ်, စကားေတာ္ဟူသမွ်သည္ ဗုဒၶဘာသာ မည္၏၊ ထိုမွတဆင့္ ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္အားထား ပြားမ်ားဆည္းကပ္ျခင္းကိုေခၚ၏၊

ဘာသာတရားသည္ ဘိန္းႏွင့္ တူသည္ဆိုေသာ စကားသည္ ကြန္ျမဴနစ္တို႔က ဆိုလာေသာအခါ ယံုၾကည္မႈသက္သက္ကို အေျခခံ၍ျဖစ္ေသာ ဘာသာတရား (ဥပမာ-ထာဝရဝါဒီ, ဣႆရဝါဒီ, ခိုဒါဝါဒီ) တို႔ကို ရည္ၫႊန္း၍ သူတို႔၏႐ႈေထာင့္မွ ဆိုေသာစကား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အလြန္ ခိုင္လံုေသာ မွန္ကန္တိက်သည့္ စကား ျဖစ္သည္၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔၏ ဘာသာဟူသည္ကား ဗိုလ္ ၅-ပါးကို အေျခခံေသာေၾကာင့္ ဘိန္းစား ဘိန္းကို စြဲျခင္းႏွင့္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် မတူညီေပ၊ ဘိန္းသည္ ဘိန္းစား၏ စိတ္ႏွလံုးကို ယစ္မူး မိန္းေမာေစ၍ အမွန္တရားကို လႊမ္းမိုး ဖံုးအုပ္ပစ္ႏိုင္ေသာ သတၱိ ရွိသည္၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔၏ သဒၶါတရားမွာကား ဤသို႔ ေတြေဝမိန္းေမာေစျခင္း မရွိ၊ အမွန္တရားကို ဖံုးကြယ္ျခင္း မျပဳ၊ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းႏွင့္ အမွန္တရားသို႔ ဦးတည္ၫႊန္ျပေသာ သတၱိသာ ရွိေပသည္၊ ေရေနာက္ကို ၾကည္လင္ေစတတ္ေသာ ပတၱျမားေက်ာက္ႏွင့္ သဒၶါတရားကို ဥပမာျပဳ ၾကသည္၊ လက္ေတြ႕အားျဖင့္လည္း ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္သဒၶါ ၾကည္ညိဳစြာျဖင့္ ေအာက္ေမ့ႏွလံုးသြင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာ ရာဂ-ေဒါသ-ေမာဟမလႊမ္း ေျဖာင့္တန္းစြာ ရတနာသံုးပါးသို႔ ထိေရာက္၏၊ ဓမၼႏွင့္စပ္ေသာ ပီတိပါေမာဇၨ ျဖစ္သည္၊ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း, ကိုယ္ခ်မ္းသာျခင္း, စိတ္တည္ၾကည္ျခင္းကို ရရွိေပသည္။ တဏွာေပမႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာ ၾကည္လင္ေသာ သဒၶါတရားကို ရရွိျခင္း, အက်ိဳးမဲ့တရားမ်ား ကင္းေပ်ာက္၍ အက်ိဳးစီးပြားမ်ား ေရာက္လာျခင္းတည္းဟူေသာ ဆုလာဘ္မ်ားကို မေတာင္းဘဲႏွင့္ အလိုလို ရရွိႏိုင္ေၾကာင္း သိရေပသည္။

အေမွ်ာ္ႏွင့္ အေၾကာက္

ဘုရားရွင္၏ အဆံုးအမေတာ္တြင္ကား အက်ိဳးကိုျပ၍ လည္းေကာင္း, အျပစ္ကိုျပ၍လည္းေကာင္း, ဆံုးမေတာ္မူေသာ ေဒသနာေတာ္မ်ားမွာ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ ရွိ၏၊ ဤသို႔ အက်ိဳးကို ျပျခင္းသည္ ေၾကာက္ေအာင္ ေျခာက္လွန္႔သည္ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ အေမွ်ာ္ခိုင္းသည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း မဆိုႏိုင္။

အေၾကာင္းအက်ိဳးကိုသာျပ၍ ဆံုးမေတာ္မူပံုကို အျမြက္မွ် ျပအံ့။

(က) မေကာင္းမႈကို ျပဳေသာသူသည္ ယခုဘဝ၌လည္းေကာင္း၊ ေနာင္ဘဝ၌လည္းေကာင္း၊ ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ၂-တန္ေသာ ဘဝ၌လည္းေကာင္း ပူပန္ဆင္းရဲရ၏၊ ငါသည္ မေကာင္းမႈကို ျပဳမိၿပီ ဟု ေတြးေတာပူပန္၏၊ ဒုဂၢတိဘံုသို႔ ေရာက္ေသာ္ ပို၍ပင္ ပူပန္ဆင္းရဲရ၏။

(ခ) ေကာင္းမႈျပဳေသာ သူသည္ ယခုဘဝ၌လည္းေကာင္း၊ ေနာင္ဘဝ၌လည္းေကာင္း၊ ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ၂-တန္ေသာ ဘဝ၌လည္းေကာင္း ဝမ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးရ၏၊ မိမိ၏လုပ္ငန္း စင္ၾကယ္ေကာင္းျမတ္မႈကိုၾကည့္၍ သူသည္ အဖန္တလဲလဲ ဝမ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးရေပ၏။

(ဂ) သတၱဝါတစ္ဦးတစ္ေယာက္သည္ မေကာင္းမႈကို ျပဳမိလွ်င္ ထိုမေကာင္းမႈကို ထပ္တလဲလဲ မျပဳမိေစသင့္၊ မေကာင္းမႈ၌ေတာင့္တျခင္း ဆႏၵကို မျပဳရာ၊ မေကာင္းမႈ မ်ားလွ်င္ ဆင္းရဲေသာအက်ိဳး ရွိ၏။

(ဃ) သတၱဝါတစ္ဦးတစ္ေယာက္သည္ ကုသိုလ္ကို ျပဳမိလွ်င္ ထိုကုသိုလ္ကို ထပ္ကာတလဲလဲ ျပဳရာ၏၊ ေကာင္းမႈ၌ ေတာင့္တျခင္း ဆႏၵကိုျပဳရာ၏၊ ေကာင္းမႈ မ်ားျပားလွ်င္ ခ်မ္းသာေသာ အက်ိဳး ရွိ၏။

ဤအဆံုးအမမ်ားတြင္ ''မေကာင္းမႈ မ်ားျပားလွ်င္ ဆင္းရဲေသာ အက်ိဳး ရွိ၏၊ ေကာင္းမႈ မ်ားျပားလွ်င္ ခ်မ္းသာေသာ အက်ိဳး ရွိ၏''ဟူေသာ အဆံုးအမသည္ အျပစ္ႏွင့္အက်ိဳးကို ႐ိုး႐ိုးကေလး ျပကာ ဆံုးမေတာ္မူျခင္း ျဖစ္သည္။

ရာဟုလာကို ဆံုးမေတာ္မူပံုကား

''ရာဟုလာ . . . ငါ ေမးမည့္ စကားကို သင္ ဘယ္လို သေဘာရသနည္း၊ ေၾကးမံုမွန္ျပင္သည္ အဘယ္အက်ိဳး ရွိပါသနည္း ရာဟုလာ၊ အျပစ္ကို ဆင္ျခင္ျခင္း အက်ိဳး ရွိပါသည္ ဘုရား၊ ရာဟုလာ . . . ဤနည္းအတိုင္းပင္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ကာ ကိုယ္ျဖင့္ အလုပ္လုပ္ရမည္, ႏႈတ္ျဖင့္ အလုပ္လုပ္ ရမည္, စိတ္ျဖင့္ အလုပ္လုပ္ရမည္၊ ရာဟုလာ . . . ကိုယ္ျဖင့္ အလုပ္လုပ္မည္ရွိေသာအခါ ငါ၏ ဤကာယကံမႈသည္ မိမိအတြက္လည္း ဆင္းရဲပင္ပန္း, သူတပါးအတြက္လည္း ဆင္းရဲပင္ပန္း, မိမိ သူတပါး ႏွစ္ဦးသားအတြက္လည္း ဆင္းရဲပင္ပန္းဖို႔ ျဖစ္ေလမည္လားဟု ဆင္ျခင္ရမည္၊ ငါ၏ ဤကာယကံမႈသည္ ဆင္းရဲကို ျဖစ္ေစ၍ ဆင္းရဲေသာအက်ိဳး ရွိေသာ ကံမ်ားျဖစ္ေလမလားဟု ဆင္ျခင္ရာ၏၊ ရာဟုလာ . . . အကယ္၍ သင္ ဆင္ျခင္ေသာအခါ မိမိလည္း ဆင္းရဲ၊ သူတပါးလည္း ဆင္းရဲဖုိ႔ ျဖစ္သည္၊ ဒုကၡကိုျဖစ္ေစ၍ ဆင္းရဲေသာ အက်ိဳးရွိသည္ဟု သင္ ထင္ျမင္လွ်င္ ဤသို႔ေသာ ကာယကံကို သင္ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် မျပဳသင့္၊ ရာဟုလာ အကယ္၍ သင္ ဆင္ျခင္ေသာအခါ မိမိလည္း ဆင္းရဲ, သူတပါးလည္း ဆင္းရဲဖုိ႔ မျဖစ္၊ ခ်မ္းသာျခင္းကို ျဖစ္ေစ၍ ခ်မ္းသာေသာအက်ိဳး ရွိသည္ဟု သင္ ထင္ျမင္လွ်င္ ဤသို႔ေသာ ကာယကံကို သင္ မခြၽတ္ျပဳရမည္။'' (ဝစီကံ, မေနာကံ အလားတူ)။ (မဇၩိမပဏၰာသပါဠိေတာ္၊ အမၺလ႒ိက ရာဟုေလာဝါဒသုတ္)

အက်ိဳးကို ျပကာ ဆံုးမေတာ္မူလ်က္ တစ္ထပ္တည္းသာ စားျခင္း၏အက်ိဳးကို ေဟာေတာ္မူပံုကား

''ရဟန္းတို႔ . . . ငါသည္(ညစာမစားဘဲ)တစ္ထပ္ဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးေတာ္မူ၏၊ ရဟန္းတို႔ . . . တစ္ထပ္ဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးေတာ္မူေသာအခါ အနာေရာဂါကင္းျခင္း, အားအင္ႏွင့္ျပည့္စံုျခင္း, ခ်မ္းသာစြာေနႏိုင္ျခင္းကို ငါဘုရား သတိျပဳမိေတာ္မူ၏၊ ရဟန္းတို႔ . . . လာၾကကုန္၊ သင္တို႔လည္း (ညစာမစားဘဲ) တစ္ထပ္ဆြမ္းကို စားၾကကုန္ေလာ့၊ သင္တို႔လည္း တစ္ထပ္ဆြမ္းကို စားလွ်င္ အနာေရာဂါကင္းျခင္း, အားအင္ႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း, ခ်မ္းသာစြာ ေနႏိုင္ျခင္းကို (သင္တို႔ကိုယ္တိုင္) ေကာင္းစြာ သိၾကေပလိမ့္မည္''

အ႒ကထာဆရာ၏ မွတ္ခ်က္

''ဘုရားရွင္တို႔သည္ ေဘးကို ျပကာ ၿခိမ္းေျခာက္၍ ပယ္စြန္႔ေစေတာ္မမူၾကေခ်၊ အက်ိဳးကို ျပ၍သာ ပယ္စြန္႔ေစေတာ္မူၾကျမဲ ျဖစ္သည္၊ ဤသို႔ အက်ိဳးျပဳပယ္စြန္႔ေစလိုက္ေသာ္ သတၱဝါတို႔သည္ လြယ္ကူစြာ ပယ္စြန္႔ၾကေလသည္''

အထက္ပါ သဘာဝယုတၱိ အာဂမယုတၱိတို႔ကို ေထာက္၍ ဗုဒၶဝါဒသည္ အေမွ်ာ္ အေၾကာက္၊ တစ္နည္း (Reward and Punishment) ဆုလာဘ္ႏွင့္ အျပစ္ဒဏ္ကို ျပကာ ေျခာက္ခ်ည္တစ္လွည့္ ေျမႇာက္ခ်ည္တစ္ခါ ျပဳလုပ္တတ္ေသာ ဖန္ဆင္းရွင္ ထာဝရဝါဒီတို႔၏ ဘာသာမ်ိဳး မဟုတ္၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းကို ျပ၍ဆံုးမတတ္ေသာ ဘာသာ သာျဖစ္သည္၊ နတ္ျပည္ႏွင့္ ငရဲျပည္ကို ျပျခင္းမွာလည္း ေျမႇာက္လို ေျခာက္လို၍ မဟုတ္ဘဲ အရွိသေဘာျဖစ္၍ ရွိေၾကာင္းကို ျပျခင္းသာျဖစ္သည္၊ ဤလမ္းသြားလွ်င္ ဤအရပ္သို႔ ေရာက္၍ ထိုလမ္းေလွ်ာက္လွ်င္ ထိုအရပ္သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း ျပေတာ္မူျခင္းသာ ျဖစ္သည္။

အကယ္ပင္ အက်ိဳးကို လိုလားေသာ မိဘဆရာသမားတို႔က ခ်ဳပ္ခ်ယ္၍ အတင္းအက်ပ္ တရားအက်င့္ကို က်င့္ၾကံခိုင္းေစကာမူ (ဝါ)သာသနာေတာ္၏ အဆံုးအမကို မက်င့္လိုဘဲ က်င့္ရေစကာမူ သာသနာေတာ္၏ က်င့္စဥ္ကား က်င့္သူကို လမ္းဆံုးပန္းတိုင္ျဖစ္ေသာ အႏုပါဒါပရိနိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ အက်ိဳးျပဳသည္သာ ျဖစ္၏။
စတုကၠ အႏုေသာတသုတ္၌ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာမိန္႔ေတာ္မူသည္။

သမၼာဒိ႒ိသုေတသနဝါဒီတို႔၏ ''ကိုးကြယ္''ဟူေသာ စကားႏွစ္လံုးကို ပုဒ္ခြဲကာ ကိုး=အားကိုးသည္၊ အားကိုးျခင္းသည္ လိုခ်င္ျခင္း ျဖစ္၍ ေလာဘ=အေမွ်ာ္ ျဖစ္သည္၊ ကြယ္=ကာကြယ္သည္၊ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းသည္ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ျခင္း=ေဒါသ အေၾကာက္ ျဖစ္သည္၊ ေလာဘ ေဒါသသည္ ေမာဟေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ၾကံၾကံဖန္ဖန္ သမၻာရပရိေစၧဒ ျပဳၾကျခင္းသည္ စိတ္မမွန္ေသာ သူတို႔၏ စကားသာ ျဖစ္သည္ဟု အမွတ္(၂) သီးျခားဝိနည္းဓိုရ္ ဆရာေတာ္မ်ားက သံုးသပ္ေတာ္မူၾကသည္။

Read more ...

အတိတ္အနာဂါတ္ကုိသိျမင္ျခင္းရဲ႕ စြမ္းရည္

အတိတ္အနာဂါတ္၊ အေၾကာင္း နည္းနည္းေျပာခ်င္ပါတယ္…ဗုဒၶသာသနာမွာ အတိတ္အနာဂါတ္ဟာ လြန္စြာ အေရးၾကီးလွပါတယ္… ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အေျခခံယံုၾကည္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ကမၼႆကတာသမၼာဒိ႒ိအပုိင္းမွာပင္ အတိတ္၊ အနာဂါတ္က ပါဝင္ေနပါတယ္… အသက္တုိရတဲ့ အေၾကာင္းရင္း အသက္ရွည္ရတဲ့အေၾကာင္းရင္းအစရွိသည္တို႔မွာ အတိတ္ကံနဲ႔ မ်ားစြာစပ္ဆက္ေနပါတယ္… ပါဏာတိပါတကုိ မေရွာင္ခဲ့တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ အသက္တုိရတယ္.. ပါဏာတိပါတကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အသက္ရွည္ရတယ္. အဲဒီလို အစရွိသည္ျဖင့္ အတိတ္ကံနဲ႔ စပ္ဆက္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာမ်ား ရွိပါတယ္. ..

ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိနဲ႔ ပတ္သက္ပီ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္မွာ ႏွစ္ပုိင္းရွိပါတယ္. အစဥ္အလာမိရုိးဖလာ စကားအားျဖင့္ ယံုၾကည္ျခင္း.နဲ႔ ကုိယ္တုိင္လက္ေတြ႔ရႈပြား၍ ယံုၾကည္ျခင္းဆုိပီ ႏွစ္ပုိင္းရွိပါတယ္.. ဗုဒၶဘာသာအတြင္းသုိ႔ ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္ခါစ၌ မိရုိးဖလာ ယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ လံုေလာက္ပါေသာ္လည္း. .. ဝိပႆေကန ပန ကမၼႏၲရၪၥ ဝိပါကႏၲရၪၥ ဧကေဒသေတာ ဇာနိတဗၺံ။ (ဝိသုဒၶိ၊၂၊၂၃၇။) အဆုိအရ ဝိပႆနာ အားထုတ္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ကံ၊ ကံရဲ႕ အက်ဳိးကုိ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ကုိယ္တုိင္မ်က္ေမွာက္ျပဳသိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္… အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ အတိတ္၊ အနာဂါတ္နဲ႔ ပက္သက္ပီ ယံုမွား သံသယျဖစ္ေနတာေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ေပ်ာက္လႊင့္စင္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္… တကယ္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ေတြက လာလွည့္ပါ။ ရႈလွည့္ပါလုိ႔ ဖိတ္ေခၚျခင္းငွါ ထုိက္တန္တဲ့ တရားေတာ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္..

သံယုတ္ပါဠိေတာ္ ခဇၨနီယသုတၱန္အဆုိအရ… အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏ၊ ျဗဟၼဏပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ အတိတ္က ဥပါဒါနကၡႏၶာငါးပါးကို ဝိပႆနာဉာဏ္နဲ႔ သိႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း ပါဠိေတာ္နဲ႔ အ႒ကထာက ဖြင့္ဆုိထားပါတယ္.. ဒီေတာ့ အထက္က ဝိသုဒၶိမဂ္အဆုိအရ ကံ၊ ကံရဲ႕ အက်ဳိးကုိ တစ္စိတ္တစ္ေဒသသိရမယ္.. ခဇၨနီယသုတၱန္အဆုိအရလည္း သိႏုိင္တယ္ဆုိေတာ့ အတိတ္၊ အနာဂါတ္လမ္းခရီးဟာ အဆင့္ျမင့္ ဗုဒၶဘာသာေတြ ေလွ်ာက္လွမ္းရမယ့္ လမ္းခရီး တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္… ဗုဒၶသာသနာေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ တရားေဒသနာေတာ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္. အယူဝါဒမွားမ်ားကို တုိက္ဖ်က္ဖို႔ အေကာင္းဆံုးလက္နက္ေကာင္းေတြ ျဖစ္ခဲ့၇ပါတယ္.. သာသနာေတာ္ရဲ႕ ေပတံၾကီးမ်ားသဖြယ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္.

ဘယ္လုိ ေပတံေတြ ျဖစ္သလဲဆုိရင္… ဒီေန႔ေခတ္မွာ မိမိကိုယ္ကို တရားထူးရသူ ေၾကာ္ၿငာသူေတြ ရွိၾကပါတယ္. ဘယ္ဉာဏ္စဥ္ကုိ ေရာက္ေနပီဟု ေျပာဆုိသူေတြ ရွိၾကပါတယ္.. တစ္မဂ္တစ္ဖုိလ္ရပီဟု ေျပာသူက ေျပာၾကပါတယ္. .. အဲဒီသူေတြအတြက္ ေပတံတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရတယ္.. အတိတ္၊ အနာဂတ္နဲ႔ ပက္သက္တဲ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကုိ ဉာဏ္ျဖင့္ မထြင္းေဖာက္ႏုိင္ဘဲ သံသရာမွာ လြန္ေျမာက္သြားတဲ့ သူဆုိတာ အိမ္မက္ရဲ႕ အတြင္း`၌ေသာ္လည္း တစ္ေယာက္မွ် မရွိခဲ့စဖူးပါလို႔ ဝိသုဒိၶိမဂ္အ႒ကထာၾကီးမွာ ေျပာတဲ့အတုိင္း မိမိတရား ရမရ.. အတိတ္၊ အနာဂတ္ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကုိ ကိုယ္တုိင္မ်က္ေမွာက္ျပဳပီပီလားဟု ေမးျမန္းႏုိင္ပါတယ္.. မသိေသးပါဟု အေျဖထြက္ပါက မိမိေျပာေနတဲ့ တရားထူးမွာ ဘုရားဆုိလိုတဲ့ တရားထူး မဟုတ္ေသးဟု နားလည္ရာ၏။

အနတၱလကၡဏာတုိ႔လို ထုိထိုသုတၱန္ေတြမွာ ျမတ္စြာဘုရားက ေတပရိဝဋၬ ေဒသနာနည္းနဲ႔ တရားေဒသနာေတြကို ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္.. အဲဒီသုတၱန္ေဒသနာေတြကို ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အတီတာနာဂတပစၥဳပၸႏၷံ အစရွိသည္ျဖင့္ အတိတ္၊ အနာဂတ္၊ ပစၥဳပၸန္ကာလသံုးပါးလံုးမွာရွိတဲ့ ဥပါဒါနကၡႏၶာေတြကုိ လကၡဏာေရးသံုးတန္တင္ ဝိပႆနာရႈဖုိ႔ ျမတ္စြာဘုရား ညြန္ၾကားထားခဲ့ပါတယ္.. ဒီေတာ့ အတိတ္ကုိ ျမင္မွ အတိတ္ကို ဝိပႆနာ ရႈလို႔ရမယ္… အနာဂါတ္ကို ျမင္မွ အနာဂတ္ကုိ ဝိပႆနာ ရႈလို႔ရမယ္.. အတိတ္၊ အနာဂတ္က ျမင္နုိင္သလားဆုိ၇င္ ျမင္ႏုိ္င္လို႔ ျမတ္စြာဘုရား တရားရႈကြက္ ေဒသနာေဟာေပးေတာ္္မူခဲ့တယ္လို႔ ခံမွန္းလို႔ရတယ္.. ဒါဆုိရင္ အတိတ္ဆုိတာျဖစ္ပီပီ။ ဘယ္လုိ ရႈမွာလဲ။ အနာဂါတ္ဆိုတာ ျဖစ္မွ မျဖစ္ေသးတာ ဘယ္လုိလုပ္ ဝိပႆနာရႈမွာလဲဟု ေမးစရာရွိလားပါတယ္.. ဟုတ္ပါတယ္. အတိတ္ရုပ္နာမ္နဲ႔ အနာဂါတ္ရုပ္နာမ္ေတြဟာ.. ျဖစ္ၿပီးတာနဲ႔ မျဖစ္ရေသးတာဆုိေတာ့ ရႈလုိ႔ရပါ့မလားဟု သံသယျဖစ္စရာပါ…. ဒါေပမဲ့ ခဏပစၥဳပၸန္ရဲ႕ သေဘာကို နားလည္းရင္ ဒီေမးခြန္းရဲ႕ အေျဖက ရွင္းသြားပါလိမ့္မယ္…

ခဏပစၥဳပၸန္ဆုိတာ ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရတရားတုိ႔ရဲ႕ ျဖစ္တည္ပ်က္(ဥပါဒ္၊ဌီ၊ဘင္)သေဘာပါ.. အဲဒီျဖစ္တည္ပ်က္သေဘာကို ရႈႏုိင္ရင္ ခဏပစၥဳပၸန္ဆုိက္ပါတယ္၊ အဲဒီမွာ နာမ္တရားရဲ႕ သေဘာက တစ္ၾကိမ္မွာ ႏွစ္ခု မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး.. အဲဒီေတာ့ ေရွးနာမ္တရားေတြ ျဖစ္ပီပ်က္သြားပီမွသာ ေနာက္နာမ္တရားတုိ႔ျဖင့္ ေရွးနာမ္တရားတုိ႔ရဲ႕ ဥပါဒ္ဌီဘင္္ကုိ ျမင္ေအာင္ရႈရပါတယ္.. အဲဒီေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေရွးနာမ္တရားေတြဟာ အတိတ္နာမ္တရားေတြျဖစ္ေနပါပီ.. ဒါကုိပဲ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အတိတ္ရုပ္နာမ္ကုိ ရႈလုိ႔မရဘူးဆုိရင္ ရႈစရာကုိ မရွိေတာ့ဘူးဆုိတာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္.. ရုပ္နာမ္သခၤါတရားမ်ားကုိ ရႈတဲ့ခါမွာ ခဏပစၥဳပၸန္ဆုိက္ေအာင္ ရႈႏုိင္ဖုိ႔သာ လုိရင္းျဖစ္ပါတယ္. .. ဒါဆုိရင္ အတိတ္၊ အနာဂတ္ရုပ္နာမ္ကုိ ရႈေသာ္လည္း ပစၥဳပၸန္က်က်ရႈတယ္ဟု သေဘာသက္ေရာက္ပါတယ္..

အတိတ္ရုပ္နာမ္ကုိ ျပန္ရႈရင္ မိမိရဲ႕ အတိတ္သံသရာခရီးတခ်ဳိ႕ကုိ ျပန္္ျမင္ႏုိင္ပါတယ္.. အတိတ္သံသရာခရီးကို ျပန္ျမင္ျခင္းအားျဖင့္ သံေဝဂျဖစ္စရာေတြ ရွိပါတယ္. သခၤန္းစာယူစရာေတြလည္း ေတြ႔ရပါတယ္. ဘဝန႔ဲရင္းခဲ့ရတဲ့ သခၤန္းစာမ်ားကို ေတြ႔ရွိျခင္းအားျဖင့္ ေနာက္္ထပ္တဖန္ အမွားမ်ားကို မလြန္က်ဴးႏုိင္ေတာ့ပါ.. အယူမွား မိစၧာဒိ႒ိမ်ားျဖစ္တဲ့ ဘဝဆုိတာ ပခက္နဲ႔ ေခါင္းၾကားမွာပဲ ရွိတယ္.. ေသပီရင္းျပတ္တယ္။ သတၲဝါေတြကို ဖန္ဆင္းရွင္ၾကီးက ဖန္ဆင္းတယ္။ အေၾကာင္းတရား၊ အက်ဳိးတရားမရွိဘူးအစရွိတဲ့ အယူဝါဒဆုိးၾကီးမ်ားကို ေပ်ာက္ကြယ္ႏုိင္ပါတယ္..

အတိတ္၊ အနာဂတ္ကုိ ကိုယ္တုိင္မ်က္ေမွာက္ျပဳသိခဲ့မယ္ဆုိရင္ ကမၼႆကတာသမၼာဒိ႒ိလည္း ပိုမုိခုိင္ခ့ံလာမွာပါ.. အတိတ္၊ အနာဂတ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ယံုမွားမႈ ဝိစိကိစၧာအမ်ဳိးမ်ဳိးလည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါမယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရေပတယ္…

Read more ...

ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ျပီးသား အဓမၼ၀ါဒမ်ား

နိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖဲြ႔ကေရြးခ်ယ္သည့္ နိုင္ငံေတာ္ ဗဟိုသံဃာ့ဝန္ေဆာင္ ဆရာေတာ္မ်ားသာ ပါဝင္ေသာ နိုင္ငံေတာ္ သီးျခားဝိနည္းဓိုရ္အဖဲြ႔မ်ား (၁-၁၆)၏

ဓမၼ - အဓမၼ အျငင္္းပြားမႈခင္း ဆံံုုုးျဖတ္ခ်က္မ်ား

မစုိးရိမ္စာသင္သား(ေကာက္ႏုတ္္တင္ျပ ပူေဇာ္သည္)

နိုင္ငံေတာ္သီးျခားဝိနည္းဓိုရ္အဖဲြ့(၁-၁၆)၏ သဘာပတိဆရာေတာ္ျကီး(၁၆)ပါး

၁။ ဘဒၵႏ ၱသုဒႆန (ကိုိုင္္းကုန္္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)
၂။ဘဒၵႏ ၱေဃာသိတာဘိဝံသ (ေဃာသိတာရံုံုဆရာေတာ္ဘုရားျကီး)
၃။ ဘဒၵႏ ၱျသဘာသ(သရက္ေတာဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)

၄။ ဘဒၵႏ ၱဝါေသဌာဘိဝံသ(ေရႊက်င္တိုက္သစ္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၅။ ဘဒၵႏ ၱဝိဇယ (ကြမ္္းးျခံကုန္္းဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၆။ ဘဒၵႏ ၱတိကၡိျႏၵိိယ (ေက်ာင္္းေတာ္ရာေရႊက်င္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)

၇။ဘဒၵႏ ၱေဝပုလႅာဘိဝံံသ (ပတၱျမားဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၈။ ဘဒၵႏ ၱဝဏၰသာရ (ဘုရားသံုံုံးဆူဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၉။ ဘဒၵႏ ၱတိႆ (က်ဳိက္သီမြန္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)

၁ဝ။ ဘဒၵႏ ၱပညာေဇာတ (သာသနာ့မ့မ႑ိိုုင္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၁၁။ ဘဒၵႏ ၱေမဓိယ (တူူးေမာင္္းဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၁၂။ ဘဒၵႏ ၱဂႏၶမာဘိဝိဝံသ (ဖက္ပင္အိုိင္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၁၂။ ဘဒၵႏ ၱဂႏၶမာဘိဝိဝံသ (ဖက္ပင္အိုိင္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၁၄။ ဘဒၵႏ ၱေခမိကာဘိဝံသ ( ေခမာဝင္္းဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)

၁၅။ ဘဒၵႏ ၱကုမာရာဘိဝံသ (ဗန္္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)
၁၅။ ဘဒၵႏ ၱကုမာရာဘိဝံသ (ဗန္္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားျကီီး)



(၁)ေက်ာက္သေဘၤာဝါဒဝိနိစၧယ

(၂) လူေသလူျဖစ္ဝါဒဝိနိစၧယ

(၃) ေျကာင္ပန္းေတာရဝါဒဝိနိစၧယ

(၄) ေက်ာက္ပံုေတာရဝါဒဝိနိစၧယ
ျမတ္စြာဘုရား၏ဝါဒနွင့္ ေက်ာက္ပံုေတာရဝါဒနိႈင္းယွဥ္ခ်က္

(၅) ဦးမာလာဝရ(ေရတာရွည္)ဝါဒဝိနိစၧယ

(၆) ဓမၼနီတိဝါဒဝိနိစၧယ

(၇)မိုးညို(ေျမာက္ဥကၠလာပ)ဝါဒ

(၈)ထြန္းတံုးလက္က်န္ဦးထင္ဝါဒဝိနိစၧယ

(၉) တံြေတးျမဳိ႔နယ္ ဦးပုညစာရ၏ သိမ္သမုတ္မႈဆိုင္ရာဝါဒဝိနိစၧယ

(၁ဝ)နယ္သိမ္းသိမ္သမုတ္မႈဆိုင္ရာဝါဒဝိနိစၧယ

(၁၁) စမ္းကေလးဝါဒဝိနိစၧယ

(၁၂) မိုးကုတ္ဝိနိစၧယ

(၁၃) ဘိကၡုနီဘာဝါဘာဝဝိနိစၧယ

(၁၄) ေအာင္ဆန္းေတာရဝါဒဝိနိစၧယ

(၁၅) မိုးညွင္းျမို့၊ အေရွ့ရိပ္သာေခမိႏၵဝါဒဝိနိစၧယ

(၁၆) မိုးညွင္းျမို့၊ အေရွ့ရိပ္သာေခမိနၵဝါဒ ျမစ္ျကီးနားျမိဳ႔ဝိစိတၲသာရဝါဒဝိနိစၧယ




.....
နိုင္ငံေတာ္သီးျခားဝိနည္းဓိုရ္အဖဲြ႔အမွတ္(၂)၏ ေပါင္းရံုးသံုးသပ္ခ်က္

သာသနာ့အတြင္းရန္သူမ်ားေျကာင့္ သာသနာအက်ဳိးယုတ္ပံုမ်ား

အဂတိလိုက္စားမိေသာ ဝိနည္းဓိုရ္ဆရာေတာ္ျကီးနွစ္ပါး

နိုင္ငံေတာ္သံဃဝိနိစၧယအဖဲြ့(၉)၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ (မိုးျပာဂိုဏ္းအမႈေဟာင္းကိစၥ)

အဓမၼဝါဒဝိနိစၧယဆိုင္ရာညႊန္ျကားလႊာမ်ား

ဝိနိစၧယဆိုင္ရာဥပေဒမ်ား

ဒီေနရာမွာ ေဒါင္းပါ။

Read more ...

ေမာဟ၏ သေဘာသဘာ၀

ကၽြန္ေတာ္သည္ အဘိဓမၼာဆုိင္ရာ စာအုပ္တုိ႔ကုိ ဖတ္႐ႈၿပီး ကိုယ္တိုင္မေ၀ခြဲ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေသာ ေမးခြန္းတစ္ခုကုိ တင္ျပလုိပါသည္။
- ေမာဟ (ေစတသိက္)သည္ သိသင့္တာကုိ မသိ၊ မသိသင့္တာကို သိသည္ဟုအခ်ဳိ႕ စာမ်ားတြင္ ေတြ႕ရသည္။
- ေမာဟ (ေစတသိက္)သည္ အာ႐ံု၏ သေဘာကုိ ဖံုးလႊမ္းတတ္သျဖင့္ အမွန္ေတြကုိ မသိမလို အမွားေတြကုိလည္း မသိ၊ ဘာကုိမွ မသိေၾကာင္း အခ်ဳိ႕စာမ်ားတြင္ ေတြ႕ရသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေမာဟ၏ ကိစၥ (အလုပ္တာ၀န္) ကို ပရိယတၱိပညာ႐ွင္မ်ားက ေျဖၾကားေပးလိမ့္မည္ဟူေသာ အားကုိးျဖင့္ ျမတ္ပန္းရဂုံစင္ျမင့္သုိ႔ တင္လိုက္ရပါသည္။
ရတနာပံု ေမာင္သစ္
ေမာဟ၏ သေဘာ
၃၉၀။ ထိုအခါ၌ ေတြေ၀မႈ `ေမာဟ´ ဟူသည္ အဘယ္သေဘာ ျဖစ္သနည္း။
ထိုအခါ၌ အၾကင္ မသိျခင္းသေဘာ `အညာဏ´၊ (အမွန္တရားကို) မျမင္ျခင္းသေဘာ `အဒႆန´ ၊ ထိုးထြင္း၍ မသိတတ္ေသာ သေဘာ `အနဘိသမယ´။ (အမွန္တရားအား) ေလ်ာ္စြာ မသိတတ္ေသာသေဘာ `အနႏုေဗာဓ´။ (အနိစၥစသည္တို႔ႏွင့္ယွဥ္၍) မသိတတ္ ေသာ သေဘာ (မွားယြင္းစြာ သိတတ္ေသာသေဘာ) `အသေမၺာဓ´ ၊ ထိုးထြင္း၍ မသိျခင္း သေဘာ `အပၸဋိေ၀ဓ´။ (အနိစၥစသည္ျဖင့္) မယူတတ္ေသာ သေဘာ `အသံဂါဟန´၊ (အမွန္တရားကို) သက္၀င္၍ မယူတတ္ေသာသေဘာ `အပရိေယာဂါဟန´၊ ညီညီၫြတ္ၫြတ္ မ႐ႈတတ္ေသာ (အနိစၥစသည္ကို နိစၥစသည္ဟု မညီမၫြတ္ ႐ႈတတ္ေသာ) သေဘာ `အသမေပကၡန´ ၊ မဆင္ျခင္တတ္ေသာ သေဘာ `အပစၥေ၀ကၡန´ ၊ မ်က္ေမွာက္ မ႐ႈတတ္ေသာ သေဘာ (အေကာင္းအဆိုးကို မေ၀ခဲြတတ္ေသာ သေဘာ) `အပစၥကၡကမၼ´၊ (စိတ္) ျဖဴစင္ သန္႔ရွင္းမႈကို ဖ်က္ဆီးေၾကာင္း သေဘာ `ဒုေမၼဇၩ´၊ လူမိုက္ျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာ `ဗာလ်´ ၊ ေကာင္းစြာ (ခဲြခြဲျခားျခား) အျပားအားျဖင့္ မသိတတ္ေသာ သေဘာ `အသမၸဇည´၊ ေတြေ၀ျခင္းသေဘာ `ေမာဟ´ ၊ ျပင္းစြာေတြေ၀ျခင္း သေဘာ `ပေမာဟ´။ (တရားအားလုံး၌) ထက္၀န္းက်င္ ေတြေ၀ျခင္း သေဘာ `သေမၼာဟ´၊ သိအပ္သည္ကို မသိျခင္း (သစၥာေလးပါးကို မသိျခင္း) သေဘာ `အ၀ိဇၨာ´။ (၀ဋ္ဆင္းရဲ၌) နစ္ျမဳပ္ေစတတ္ေသာ မသိမႈ သေဘာ `အ၀ိေဇၨာဃ´။ (၀ဋ္ဆင္းရဲ၌) ယွဥ္ေစတတ္ေသာ မသိမႈသေဘာ `အ၀ိဇၨာေယာဂ´ ၊ အစဥ္ ကိန္း၀ပ္တတ္ေသာ မသိမႈသေဘာ `အ၀ိဇၨာႏုသယ´။ (ကိေလသာတို႔၏) ထႂကြ ေသာင္းက်န္းျခင္း မသိမႈသေဘာ `အ၀ိဇၨာပရိယု႒ာန´။ (စီးပြားခ်မ္းသာသို႔ မေရာက္ႏိုင္ေအာင္ ပိတ္ပင္တတ္သျဖင့္) တံခါးက်ည္ (မင္းတုတ္) ႏွင့္ တူေသာ မသိမႈသေဘာ `အ၀ိဇၨာလဂႌ´ ၊ အကုသိုလ္တို႔၏ အေျခအျမစ္ျဖစ္ေသာ ေတြေ၀မႈ `ေမာဟအကုသလမူလ´ သည္ (ရွိ၏)။ ထိုအခါ၌ ေတြေ၀မႈ `ေမာဟ´ ဟူသည္ ဤသေဘာ ျဖစ္၏။
အထက္ပါ ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားသည္ ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္မွ ေမာဟ၏ ပရိယာယ္ပုဒ္မ်ား ျဖစ္၏။
သၿဂၤိဳဟ္ဘာသာဋီကာမွ ေမာဟႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေရးသားခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပပါဦးမည္။
ေမာဟ။ ။ မုယွတီတိ ေမာေဟာ နာမ, ဧေသာ အညာဏလကၡေဏာ၊ အာလမၺနသဘာ၀စၧာဒ ရေသာ-ႏၶကာ႐ုပ႒ာေနာ၊ အေယာနိေသာမနသိကာရ - ပဒ႒ာေနာတိ သညိေတာ။
၀စနတၳ, လကၡဏာ။ ။[မုယွတီတိ-အာ႐ံု၌ ေတြေ၀တတ္သည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္၊ ေမာေဟာ နာမ- ေမာဟမည္၏၊ ဧေသာ - ဤေမာဟသည္၊ အညာဏလကၡေဏာ၊ ဉာဏ္၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ လကၡဏာ႐ွိ၏။] -မုယွတိအရ အာ႐ံု၌ ေတြေ၀ျခင္းဟူရာ၌ ၀ိစိကိစၧာ သေဘာကဲ့သုိ႔ မဆံုးျဖတ္ႏုိင္ဘဲ ေ၀ေတေတျဖစ္ေနျခင္းမဟုတ္, အာ႐ံု၏ အမွန္သေဘာကို မသိျခင္းပင္တည္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ မုယွတိကို `နဗုဇၩတိ´ဟု ဋီကာတို႔ ဖြင့္ၾကသည္၊ ဘ၀င္က်၍ အိပ္ေပ်ာ္ေနသလို မသိ႐ံုသက္သက္မဟုတ္, ဉာဏ္သည္ အမွန္ကုိသိသကဲ့သုိ႔ ေမာဟသည္ အမွားကုိသိ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဉာဏ္၏ဆန္႔က်င္ဘက္ ျဖစ္ျခင္း လကၡဏာ႐ွိသည္။
ရသ,ပစၥဳပ႒ာန္။ ။[အလမၺသဘာ၀စၧာဒရေသာ - အာ႐ံု၏ သေဘာမွန္ကုိ ဖံုးကြယ္ျခင္း ကိစၥ႐ွိ၏၊ အႏၶကာရဥပ႒ာေနာ - ပညာစကၡဳကို ကန္းေအာင္ျပဳတတ္ေသာတရားဟု ေယာဂီတို႔ ဉာဏ္အားထင္လာ၏။] -အာ႐ံု၏ ဟုတ္မွန္ေသာသေဘာဟူသည္ ဒုစ႐ိုက္တရားတို႔၏ မေကာင္းဆုိး၀ါးေသာ သေဘာ,သုစ႐ိုက္တုိ႔၏ ေကာင္းေသာသေဘာ, ဒုကၡသစၥာစသည္တုိ႔၏ သေဘာ, အတိတ္ဘ၀ႏွင့္ အနာဂတ္ဘ၀တို႔႐ွိျခင္းသေဘာ, ပဋိစၥသမုပၸါဒ္၏ သေဘာစသည္ တည္း။ ဤသေဘာမ်ိဳးကုိ မသိေအာင္ ကာကြယ္ဖံုးလႊမ္းထားျခင္းသည္ ေမာဟ၏ ကိစၥတည္း၊ ဤဖံုးလႊမ္းကာကြယ္မႈေၾကာင့္ပင္ ဒုစ႐ိုက္သေဘာကုိ သိၿပီးေသာ ပညာ႐ွိျဖစ္ေစကာမူ ေမာဟ ၀င္လာေသာ အခါ ထုိဒုစ႐ိုက္တုိ႔၏ အျပစ္ကို မျမင္ႏုိင္ဘဲ ျပဳမွားမိၾကေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ `ဤ ေမာဟသည္ ႐ွိၿပီးေသာ ပညာစကၡဳကို ကန္းေအာင္ျပဳတတ္ေသာတရား´ဟု ေယာဂီတို႔ ဉာဏ္မွာ ထင္လာသည္။
ပဒ႒ာန္။ ။[အေယာနိေသာမနသိကာရပဒ႒ာေနာတိ - အေယာနိေသာမနသိ ကာရလွ်င္ နီးစြာေသာအေၾကာင္း႐ွိ၏ဟူ၍၊ သညိေတာ - မွတ္အပ္၏။] -`အေယာနိေသာ ဘိကၡေ၀ မနသိကေရာေတာ အႏုပၸႏၷာ ေစ၀ အကုသလာ ဓမၼာ ဥပပဇၨႏၲိ´ႏွင့္အညီ မသင့္မတင့္ ႏွလံုးသြင္းသူ၏ သႏၲာန္၌ အကုသုိလ္တရား တိုးပြားၿမဲျဖစ္ရကား အေယာနိေသာမနသိကာရ သည္ ေမာဟ၏ နီးစြာေသာ အေၾကာင္းတည္း။
မွတ္ခ်က္။ ။ ပဒ႒ာန္မပါေသာ အကုသုိလ္အရာ၌ ဤအေယာနိေသာမနသိကာရကို ပဒ႒ာန္ဟုမွတ္ပါ၊ ေမာဟႏွင့္စပ္၍ အျခားမွတ္သားဖြယ္ရာမ်ားကုိ ပစၥည္းပုိင္း အ၀ိဇၨာပုဒ္၌ ႐ႈပါ။
[ေဆာင္] သေဘာမွန္ရာ, ဖံုးကြယ္ကာ၍, ပညာစကၡဳ, ကန္းေအာင္ျပဳလွ်င္း, မိုက္မဲျခင္း, မယြင္းေမာဟသေဘာတည္း။ (၁၂၁)
ဆရာေတာ္ညႊန္းသည့္အတိုင္း ပစၥည္းပိုင္း အ၀ိဇၨာပုဒ္ကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။ အ၀ိဇၨာ။ ။ န ၀ိဒတိ- မသိတတ္၊ ဣတိ- ထို႔ေၾကာင့္၊ အ၀ိဇၨာ- အ၀ိဇၨာမည္၏။ တရားကိုယ္အားျဖင့္ ေမာဟတည္း။ ဤအ၀ိဇၨာသည္ သိထိုက္ေသာ အရာဌာနကို မိမိကိုယ္တိုင္လည္း မသိတတ္၊ မိမိႏွင့္ ယွဥ္ဘက္ အကုသိုလ္စိတ္ ေစတသိက္မ်ားကိုလည္း ေကာင္း၊ မိမိကိန္းရာ သတၱ၀ါကိုလည္းေကာင္း မသိေစတတ္။ မ်က္စိ၌ တိမ္သလာ ဖံုးလႊမ္းေနသူသည္ တိမ္သလာအတြက္ေၾကာင့္ ျမင္သင့္ျမင္ထိုက္ေသာ အရာဌာနကို မျမင္ရသကဲ့သို႔တည္း။ ဤအ၀ိဇၨာ၏ ဖံုးလႊမ္းရာဌာနကို `သစၥာေလးပါး ပုဗၺႏၲ အပရႏၲ ပုဗၺႏၲာပရႏၲ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္´-ဟု အဘိဓမၼာနည္းအားျဖင့္ ရွစ္ဌာနျပ၏။ ထိုတြင္ ဘံုသံုးပါး၌ ရွိရွိသမွ် နာမ္႐ုပ္ေတြသည္ ဒုကၡသစၥာေတြခ်ည္းတည္း။ ထိုဒုကၡေတြကို ဒုကၡဟု မသိမျမင္ႏိုင္ျခင္းသည္ ဒုကၡသစၥာကို ဖံုးလႊမ္းေသာ အ၀ိဇၨာပင္တည္း။ ထို႔အတူ တဏွာ ေလာဘကို ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္းမွန္း မသိျခင္း၊ နိဗၺာန္ကို ဒုကၡ၏ ခ်ဳပ္ရာမွန္း မသိျခင္းသည္ သမုဒယ နိေရာဓ မဂၢသစၥာကို ဖံုးလႊမ္းေသာ အ၀ိဇၨာပင္တည္း။
အႏၲ၏ အနက္။ ။ ပုဗၺႏၲ-စသည္၌ အႏၲသဒၵါသည္ အဖို႔အစုဟူေသာ အနက္ကို ေဟာ၏။ အခ်ိဳ႕ပုထုဇဥ္မ်ားသည္ ေရွးအတိတ္ဘ၀၌ ျဖစ္ခဲ့သည္ကို မယံုၾကည္၊ ယခုဘ၀မွ ထာ၀ရဘုရား စသူတို႔ ဖန္ဆင္း၍ ျဖစ္ရသည္ဟု မွတ္ထင္၏။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ေနာက္ဘ၀၌ ဆက္ကာဆက္ကာ ျဖစ္ဦးမည္ကိုကား ယံုၾကည္၏။ ထိုသူ၏ အ၀ိဇၨာသည္ `ပုဗၺေႏၲ အညာဏံ´ အရ အတိတ္ဘ၀၌ ျဖစ္ေသာ ခႏၶာ အာယတန ဓါတ္အစု၌ ဖံုးလႊမ္းေသာ အ၀ိဇၨာတည္း။ အခ်ိဳ႕ကား ေရွးအတိတ္က ျဖစ္ခဲ့ရပံုကို ယံုၾကည္၏၊ သို႔ေသာ္ ေနာက္ဘ၀၌ ရဟႏၲာမျဖစ္ေသး သမွ် ဆက္လက္ျဖစ္ရဦးမည္ကို မယံုၾကည္၊ ေသလွ်င္ ၿပီးတာပဲ-ဟူေသာ ဥေစၧဒဒိ႒ိဘက္သို႔ သက္၀င္လ်က္ ရွိ၏။ ထိုသူ၏ အ၀ိဇၨာသည္ `အပရေႏၲ အညာဏံ´ အရ ေနာက္ေနာက္ဘ၀၌ ျဖစ္ေသာ ခႏၶာ အာယတန ဓါတ္အစုကို ဖံုးလႊမ္းေသာ အ၀ိဇၨာတည္း။ အခ်ိဳ႕ကား ေရွးဘ၀ ေနာက္ဘ၀ကိုပင္ မယံုၾကည္၊ ထိုသူ၏ အ၀ိဇၨာသည္ `ပုဗၺႏၲာပရေႏၲ အညာဏံ´အရ ေရွ႔ေနာက္ ျဖစ္ေသာ ခႏၶာ အာယတန ဓါတ္အစုကို ဖံုးလႊမ္းေသာ အ၀ိဇၨာတည္း။
ထို႔ျပင္ အ၀ိဇၨာသည္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္တရားကို ဖံုးလႊမ္းတတ္ေသး၏။ အ၀ိဇၨာစသည္က အေၾကာင္း၊ သခၤါရစသည္က အက်ိဳး၊ အ၀ိဇၨာစေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္သာ သခၤါရစေသာ အက်ိဳးမ်ား ျဖစ္ရသည္ဟု နားမလည္ေအာင္ ဖုံးလႊမ္းကြယ္ကာသည္ ဟူလို။ ဤအ၀ိဇၨာသည္ အဆင့္ဆင့္ေထာက္ဆ၍ အထူးအပါးကြဲျပား၏။ ကုသိုလ္အကုသိုလ္မွန္းကိုမွ် မသိေအာင္ ဖံုးလႊမ္းထားေသာ အ၀ိဇၨာသည္ အလြန္ထူပိန္းေသာ အ၀ိဇၨာတည္း။ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္မွန္း သိတတ္၍ အကုသိုလ္အခ်က္ေပၚလာလွ်င္ `မေတာ္ပါတကား´ဟု ေရွာင္ရွားတတ္၊ ကုသိုလ္ဟူသမွ်ကို ျပဳတတ္လွ်င္ အ၀ိဇၨာ အေတာ္ပါးလွပ္ေလၿပီ။ သို႔ေသာ္ အ၀ိဇၨာကင္းဖို႔ အေရးမွာ မ်ားစြာေ၀းပါေသး၏။ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္အျဖစ္ေရာက္၍ သစၥာေလးပါးစသည္ကို ထြင္းေဖာက္သိျမင္ႏိုင္ေသာ္လည္း အ၀ိဇၨာမွာ ပါးသည္ထက္ ပါး႐ံုသာ ရွိေသး၏။ ရဟႏၲာအျဖစ္က်မွ အ၀ိဇၨာအားလံုးကင္းေလသည္။ ဤေနရာ၀ယ္ `သစၥာေလးပါး စသည္ကို သိသည္´ ဟု ဆိုရာ၌ ယခုကာလ သၿဂၤိဳဟ္သ႐ုပ္ခြဲသမားတို႔ အသိမ်ိဳးကဲ့သို႔ သ႐ုပ္ေရတြက္တတ္ေသာ အသိမ်ိဳးမဟုတ္၊ သ႐ုပ္ေရတြက္တတ္မႈမွာ သညာသိ (အမွတ္သိ) မ်ိဳးသာတည္း၊ ဉာဏ္သိမဟုတ္ေသး။ ဉာဏ္ျဖင့္ ဒုကၡသေဘာ သမုဒယသေဘာ စသည္ကို သိမွသာ အသိဟု မွတ္ပါ။
အ၀ိဇၨာကင္းေသာ္လည္း အကုန္မသိ။ ။ အ၀ိဇၨာကင္း၍ ရဟႏၲာျဖစ္ေသာအခါ ေလာကီ ေလာကုတၱရာအားလံုးကို ကုန္စင္ေအာင္ သိၿပီဟု မမွတ္ရ၊ သိသင့္သိထိုက္ သေလာက္ သစၥာေလးပါးစသည္ကို သိျခင္းသာလွ်င္ လိုရင္းတည္း။ ရဟႏၲာျဖစ္ေသာ္လည္း ပဋိသမၻိဒါပတၱရဟႏၲာ မဟုတ္လွ်င္ ပိဋကကို တမင္သင္ယူမွ တတ္ႏိုင္သည္။ ပိဋကတတ္ေသာ္ လည္း သူတစ္ပါး၏ အဇၥၽာသယကို က်နစြာမသိ၊ အာသယာႏုသယဉာဏ္ ဣၿႏၵိယပေရာ ပရိယတိၱဉာဏ္ သဗၺညဳတဉာဏ္ရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္သာလွ်င္ သိဖြယ္အားလံုးကို ကုန္စင္ေအာင္ သိျမင္ေတာ္မူႏိုင္သည္၊ ထိုကဲ့သို႔ ေလာကီေလာကုတၱရာ အားလံုးကို ကုန္စင္ေအာင္ မသိျမင္ျခင္းမွာ အ၀ိဇၨာ၏ ဖံုးလႊမ္းမႈမဟုတ္၊ မိမိဉာဏ္၏ သတၱိနည္းမႈသာ ျဖစ္သည္။ ဥပမာ- ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္၀ယ္ အေ၀းမွာတည္ေသာ ႐ူပါ႐ံုကို မျမင္ျခင္းသည္ အေမွာင္၏ ကာကြယ္မႈေၾကာင့္မဟုတ္၊ မိမိစကၡဳ၏ သတၱိနည္းမႈသာ ျဖစ္သကဲ့သို႔တည္း။
ဆက္ဦးအံ့- ဘုရားရွင္ကလြဲလွ်င္ အရွင္သာရိပုၾတာသည္ ဉာဏ္ေတာ္အႀကီးဆံုးတည္း။ ထိုအရွင္သာရိပုၾတာသည္ပင္ မိမိတပည့္ ရဟန္းကေလးအား ကမၼ႒ာန္းအေပး မွားခဲ့ဘူး၏။ ရဟန္းကေလးကား ငယ္ရြယ္သူတည္း၊ `ငယ္ရြယ္သူ႔ စိတ္ဓါတ္သည္ ကာမဘက္၌ ညြတ္တတ္၏´ဟု ႏွလံုးျပဳ၍ အသုဘကမၼ႒ာန္းကို ေပးေလရာ၊ စ႐ိုက္ႏွင့္ မတဲ့ေသာေၾကာင့္ ေလးလပတ္လံုး အားထုတ္ေသာ္လည္း တရားထူးမရ၊ နိမိတ္ကေလးမွ် မထင္၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္အား အရွင္သာရိပုၾတာက အေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ ငယ္ရြယ္သူပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဘ၀ငါးရာေလာက္ ေရႊပန္းထိမ္သည္ခ်ည္း လုပ္ခဲ့ဘူး၍ နီျမန္းေသာ ေရႊမ်ားကို ၾကည့္႐ႈရဖန္မ်ားေသာေၾကာင့္ အဇၥၽာသယႏွင့္တန္ေအာင္ ဘုရားရွင္က ပဒုမာၾကာနီပန္းကို ဖန္ဆင္းျပလ်က္ အနိစၥသေဘာကို ေဖာ္ျပေတာ္မူေလေသာ္ တေန႔ခ်င္းျဖင့္ တရားေပါက္၍ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရဟႏၲာျဖစ္ပါလ်က္ အားလံုးကို မသိျခင္းမွာ ဉာဏ္သတၱိကုန္မႈေၾကာင့္သာ ျဖစ္၏။ အ၀ိဇၨာဖံုးလႊမ္းမႈေၾကာင့္ မဟုတ္။ အ၀ိဇၨာ၏ ဖံုးလႊမ္းရာ ဌာနမွာ သစၥာေလးပါးႏွင့္ ပုဗၺႏၲစေသာ တရားစုသာ ျဖစ္သည္ဟု မွတ္ပါ။
ဤမွ်ျဖင့္ ေမာဟ၏ သေဘာသဘာ၀ ေပၚလြင္ထင္ရွားၿပီဟု ထင္ပါသည္။ အခ်ဳပ္မွာ ေမာဟသည္ အမွန္ကို မသိသျဖင့္ အမွားကိုသာ သိ၏-ဟုလည္း ဆိုႏိုင္ပါသည္။ ဘာကိုမွ် မသိျခင္း-ဟုေတာ့ မဆိုႏိုင္ပါ။ တနည္းအားျဖင့္ မသိျခင္းမွန္သမွ် ေမာဟမဟုတ္ပါ။ မိမိမျမင္ဘူးေသာသူ မေရာက္ဘူးေသာေဒသတို႔၏ အမည္နာမစသည္ကို မသိျခင္းမ်ိဳးသည္ ေမာဟမဟုတ္ပါ။
အရွင္ေကာ၀ိဒ (ေယာ)
္

Read more ...

ဘုရားကုိ အထင္ေသးသူ

`နေမာ ေတ ပုရိသာဇညာ၊ နေမာ ေတ ပုရိသုတၱမ။
သဗၺညဴသိ မဟာ၀ီရ၊ ေလာကေဇေ႒ နရာသဘ။´
`ေယာက်္ားအာဇာနည္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား၊ အ႐ွင္ဘုရားအား ႐ွိခိုးပါ ၏။ ေယာက်္ားျမတ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ အ႐ွင္ဘုရားအား ႐ွိခိုးပါ၏၊ လံု႔လႀကီး ေတာ္မူေသာ၊ ေလာက၏ အႀကီးအမွဴးျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ လူတုိ႔ထက္ ျမတ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား၊ အ႐ွင္ဘုရားသည္ တရားအလံုးစံုကို သိေတာ္မူပါေပ၏။´
စာေရးသူသည္ အထက္ပါ အပါဒါန္ပါဠိေတာ္လာ ဂါထာကေလးကို မွတ္စုထုတ္ေနခုိက္ လႈိင္သာယာမွ မိတ္ေဆြဦးပဥၨင္းတစ္ပါး ေရာက္လာသည္။ စကားစျမည္ ေျပာဆိုၾကရင္း မုိးျပာ ဂိုဏ္း အေၾကာင္း ေရာက္သြားသည္။
`ဦးဇင္း၊ မုိးျပာဂုိဏ္းက စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ မိမိရတဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္ဆုိတာ ၀ိဇၨာ သံုးပါးပဲလုိ႔ ဘုရားေဟာထားတာ ႐ွိတယ္။ ေကာသလမင္းႀကီးကုိ သဗၺညဳတဉာဏ္ရတဲ့ အေၾကာင္း ၀န္ခံထားတာလဲ ႐ွိတယ္လုိ႔ ဆုိၾကတယ္တဲ့။
`တကယ္လုိ႔ မိမိရတဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္ဆုိတာ ၀ိဇၨာသံုးပါးကုိ ဆုိလာတာပါလုိ႔ ဘုရား ေဟာခဲ့တာမွန္ရင္ သူ သဗၺညဳတဉာဏ္ ရပါတယ္၊ အကုန္သိပါတယ္လုိ႔ ၀န္ခံတယ္ဆုိတာ မွားရမယ္တဲ့။ တစ္ခုမွန္ရင္ တစ္ခုမွားရမယ္ေပါ့ ကိုယ္ေတာ္ရာ။
`ဘုရားဆုိတာ မႂကြား၀ါတတ္သူမုိ႔လုိ႔ မိမိရတဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္ဆုိတာ ၀ိဇၨာသံုးပါးပါပဲ ဆိုတဲ့စကားသာ ဘုရားေဟာ အစစ္ျဖစ္သင့္ပါတယ္-တဲ့။
`ေနာက္ၿပီး နိဗၺာန္ဟာ အနတၱဆုိလုိ႔႐ွိရင္ နိဗၺာန္ဟာ အႏွစ္သာရ ဘာမွမ႐ွိဘူးဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ေရာက္ပါတယ္တဲ့။ နိဗၺာန္ဟာ အတၱပါတဲ့။ ဦးဇင္း အဲဒီျပႆနာေတြ ေျဖ႐ွင္းဖူးတယ္ လုိ႔ၾကားပါတယ္။ လုပ္ပါအံုး၊ လင္းစမ္းပါအံုး´
`ကိုယ္ေတာ္လဲ စာၾကည့္ႏုိင္သားပဲ။ ကုိယ့္ဟာကို ပါဠိေတာ္႐ွာဖတ္ၿပီး ႏႈိင္းယွဥ္ ေလ့လာၾကည့္ေပါ့´
`ဟာ ဦးဇင္းကလဲ အဲဒီလို အေျဖ႐ွာရတဲ့အလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္လို႔ လာေမးတာေပါ့´
`ကုိယ္ေတာ္တုိ႔က အဲဒါေတြ ခြက်တာပဲ။ ကုိယ္ေတာ့္ကို အဲဒီလိုမ်ိဳး ဒကာ-ဒကာမ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေမးပါၿပီတဲ့၊ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ´
`အဲဒီအခါက်ေတာ့ ေနာက္မွ စာၾကည့္ၿပီး ေျပာပါမယ္လုိ႔ လုပ္ရမွာေပါ့´
`ကဲကဲ-ထားလိုက္ပါေတာ့။ ေစ်းကိုင္လိုက္တာလုိ႔ ကိုယ္ေတာ္မေျပာခင္ ႐ွင္းျပပါ့မယ္။ ေနအံုး၊ တပည့္ေတာ္ ေဆာင္းပါးေရးတုန္းက ပရင့္ထုတ္ထားတဲ့ စာ႐ြက္ေတြ ႐ွိတယ္။ သေဘာတူရာ ဖုိင္တဲြၿပီးသိမ္းထားတယ္ အဲဒါဖတ္ၾကည့္ရင္ ႐ွင္းသြားလိမ့္မယ္´
`အဲဒီေခတ္က ဗုဒၶေကာလာဟလအရ ဘုရားျဖစ္ခ်င္သူေတြ အိႏၵိယတစ္၀ိုက္မွာ ဘယ္ ေလာက္မ်ားမယ္၊ ဘုရားရဲ႕ သာ၀ကရင္း ျဖစ္ခ်င္သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမယ္ ဆုိတာ မွန္း ၾကည့္လိုက္။ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ဘုရားမပြင့္ခင္ ဘုရားလုိ၀န္ခံတဲ့သူ ေျခာက္ေယာက္႐ွိေနၿပီ။ သူတုိ႔ကို ယံုၾကည္လို႔ ဆည္းကပ္တဲ့သူေတြ ႐ွိသလို၊ ေလ့လာေနတဲ့သူေတြလဲ ႐ွိတယ္။ မဟာပု ရိသလကၡဏာက်မ္းအရ ဘုရားတစ္ဆူရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ေတြကိုလဲ လူေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ားက သိေနၾကလိမ့္မယ္။
`ဘုရားအမည္ခံ တိတၱိဆရာႀကီး ေျခာက္ေယာက္ထဲမွာ နိဂဏၭနာဋပုတၱရဲ႕ ၀ါဒဟာ အခုခ်ိန္ထိေတာင္ သက္တမ္း႐ွည္ၿပီး အိမ္ႏၵိယမွာ ဂ်ိန္းဘာသာ-ဂ်ိန္း၀ါဒဆိုၿပီး တည္႐ွိဆဲ ကုိး ကြယ္ဆဲပဲ။ မဟာ၀ီဒလုိ႔လဲေခၚတဲ့ အဲဒီ နိဂဏၭနာဋပုတၱဟာ အသက္ ၃၀-မွာ ေတာထြက္၊ ၁၂-ႏွစ္တုိင္တုိင္ တပအက်င့္ေတြကို က်င့္ၿပီး ၄၂-ႏွစ္မွာ သူ႔ကိုသူ ဘုရားျဖစ္ၿပီလုိ႔ ေၾကညာသ တဲ့။ သူ႔ရဲ႕၀ါဒက ဘုရားေဟာတဲ့ သဗၺပုေဗၺကတေဟတုဒိ႒ိ၀ါဒပါပဲ။
`သူက သူ႔ကိုသူ ဘုရားလုိ႔ ၀န္ခံထားတဲ့အခါမွာ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ႂကြားပံုကုိ ဒီသုတ္ မွာၾကည့္-
`ဥဒါယီ၊ သုိ႔ျဖစ္မူ ငါ တရားေဟာရမည့္ အေၾကာင္းကုိ သင္ စ၍ ေျပာေလာ့´ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
အ႐ွင္ဘုရား၊ ယခင္ယခင္ေန႔တုိ႔ိက`အလံုးစံုကို သိ၏၊ အလံုးစံုကုိ ျမင္၏၊ ငါသြားေန သည္ျဖစ္ေစ၊ ရပ္ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ အိပ္ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ႏိုးၾကားေနသည္ျဖစ္ေစ အၿမဲမျပတ္ ဉာဏ္အျမင္သည္ ေ႐ွး႐ႈထင္၏´ ဟု အႂကြင္းမဲ့ဉာဏ္အျမင္ကုိ ၀န္ခံေသာသူ႐ွိ၏။
`ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ အကၽြႏ္ုပ္က ေ႐ွးအဖို႔ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ျပႆနာမ်ားကုိ ေမးသည္ ႐ွိေသာ္ အေၾကာင္းတစ္ပါးျဖင့္ အၾကာင္းတစ္ပါးကုိ ဖံုးလႊမ္း၏၊ အပသုိ႔ စကားကုိ ေရာက္ေစ၏၊ အမ်က္ထြက္ျခင္း၊ စိတ္ဆိုးျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္းကိုလည္း ထင္စြာျပဳ၏။
`ထိုအကၽြႏ္ုပ္အား ျမတ္စြာဘုရားကိုသာလွ်င္ အေၾကာင္းျပဳ၍ `ေဩာ္…ဘုန္းေတာ္ ႀကီးေသာျမတ္စြာဘုရား၊ ဪ... ေကာင္းေသာစကားကို ဆုိေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာ ဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရားတို႔ကို ေကာင္းစြာ ကၽြမ္းက်င္ေတာ္မူ၏´ ဟု ေအာက္ေမ့ မိပါ၏။´
`ဥဒါယီ၊ (ပ) ထိုသူသည္ မည္သူနည္း´
`အ႐ွင္ဘုရား၊ နာဋ၏သား နိဂဏၭပါတည္း´ဟု (ေလွ်ာက္၏)။ (မဇၩိမပဏၰာသ၊ စူဠသ ကုလုဒါယိသုတ္)
`အဂုၤတၱိဳရ္၊ န၀ကနိပါတ္၊ ေလာကာယတိကသုတ္အရ သူမွ အဲဒီလုိ၀န္ခံတာ မဟုတ္ ဘူး။ ပူရဏ ကႆပလဲ အဲဒီလုိ ၀န္ခံတာပဲဗ်။ နိဂဏၭက လည္တယ္။ ျပႆနာကုိ တတ္ႏိုင္သ ေလာက္ ဟာကြက္မ႐ွိေအာင္ ျပင္ဆင္တတ္တယ္။ သူက အကုန္သိတယ္။ အကုန္ သိ႐ံုမကဘူး အၿမဲတမ္းလဲ သိေနတယ္လို႔ ၀န္ခံတယ္။
ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတေလ လူတစ္ေယာက္မွ မ႐ွိတဲ့အိမ္ကုိ ဆြမ္းခံမိတယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ လူမ ႐ွိမွန္း အစကတဲက မသိဘူးလားလုိ႔ ေမးတဲ့အခါ လူမ႐ွိမွန္း သိပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကံတရားက လူ႐ွိ႐ွိ မ႐ွိ႐ွိ ဒီအိမ္ကို သြားရမယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္လုိ႔ အၾကာင္းျပတယ္။ ဒီမွာ ဖတ္ၾကည့္ပါ။
`သႏၵက၊ ဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာဆရာသည္ အလံုးစံုကို သိ၏၊ အလံုးစံုကိုျမင္၏။ `ငါသြားေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ရပ္ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ႏုိးၾကားေနသည္ျဖစ္ေစ အၿမဲမျပတ္ ဉာဏ္အျမင္သည္ ေ႐ွး႐ႈထင္၏´ ဟု အႂကြင္းမဲ့ ဉာဏ္အျမင္ကုိ ၀န္ခံ၏။
ထိုဆရာသည္ ဆိတ္သုဥ္းေသာ အိမ္သုိ႔လည္း ၀င္၏၊ ဆြမ္းလည္းမရ ေခြးလည္း ကိုက္၏၊ ၾကမ္းေသာဆင္ႏွင့္လည္း ေတြ႕ဆံု၏၊ (ပ) လမ္းခရီးကိုလည္းေကာင္း ေမး၏။
`ထိုဆရာသည္ `ဤအမႈသည္ အသုိ႔ပါနည္း´ ဟု ေမးသည္႐ွိေသာ္ ဆိတ္သုဥ္းေသာ အိမ္ကို ငါ ၀င္သင့္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ၀င္၏။ ဆြမ္းကိုလည္း မရသင့္၊ ထို႔ေၾကာင့္ မရခဲ့။
`ေခြးသည္ ကိုက္သင့္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုက္၏၊ ၾကမ္းေသာဆင္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုသင့္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေတြ႔ဆံု၏၊ ၾကမ္းေသာ ျမင္းႏွင့္ ေတြ႔ဆံုသင့္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေတြ႔ဆံု၏၊ ၾကမ္ေသာႏြား ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုသင့္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေတြ႔ဆံု၏။
`မိန္းမ၏လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ား၏လည္းေကာင္း၊ အမည္ကိုလည္းေကာင္း၊ အႏြယ္ ကိုလည္းေကာင္း ေမးသင့္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေမး၏။ ႐ြာ၏လည္းေကာင္း၊ နိဂံုး၏လည္းေကာင္း၊ အမည္ကိုလည္းေကာင္း၊ လမ္းခရီးကိုလည္းေကာင္း ေမးသင့္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေမး၏´ဟု (ေျဖဆုိ၏)။ (မဇၩိမ ပဏၰာသ၊ သႏၵကသုတ္)
`နိဂဏၭရဲ႕ အေျဖက မပုိင္ဘူးလား။ အဲဒီလိုအရာရာကို ေ႐ွးကံခ်ည္းပဲ လႊဲခ်တတ္တဲ့ နိဂဏၭေတြကို ဘုရားက ဒီလုိမိန္႔ဖူးတယ္။
`ရဟန္းတို႔၊ အကယ္၍ သတၱ၀ါတုိ႔သည္ ေ႐ွးကံေၾကာင့္ ခ်မ္းသာ ဆင္းရဲကို ခံစားရကုန္ သည္ျဖစ္အံ့၊ ရဟန္းတုိ႔ နိဂဏၭတို႔သည္ ယခုဘ၀၌ ဤသို႔သေဘာ႐ွိေသာ ဆင္းရဲျပင္းထန္ အခံ ခက္ေသာ ေ၀ဒနာတုိ႔ကို ခံစားရကုန္ေသာၾကာင့္ မခၽြတ္ဧကန္ ေ႐ွးက မေကာင္းမႈကံကို ျပဳခဲ့သူ တို႔ ျဖစ္ကုန္၏´ (မ၊ ၃၊ ေဒ၀ဒဟသုတ္)
`ဘုရား႐ွင္က သဗၺညဳတဉာဏ္ကို ၀န္ခံတယ္ဆိုတဲ့သုတ္က ဘယ္သုတ္လဲ´
`ဒဟရသုတ္ေလ၊ ဒီမွာၾကည့္။ မေသနဒီေကာသလမင္းသည္ `အ႐ွင္ေဂါတမသည္ လည္း အတုမ႐ွိေသာ သဗၺညဳတဉာဏ္ကို ထိုးထြင္း၍သိ၏´ ဟူ၍ ၀န္ခံသေလာဟု ျမတ္စြာ ဘုရားအား ေလွ်ာက္၏။
`မင္းႀကီး၊ `အတုမ႐ွိေသာ သဗၺညဳတဉာဏ္ကုိ ထိုးထြင္း၍သိ၏´ဟူေသာ စကားကုိ ေကာင္းစြာဆိုလိုသူသည္ ငါ့ကိုသာလွ်င္ (ရည္ၫႊန္း၍) ဆုိသည္ ျဖစ္ရာ၏။ မင္းႀကီး၊ မွန္၏။ ငါသည္ အတုမ႐ွိေသာ သဗၺညဳတဉာဏ္ကို ထိုးထြင္း၍သိ၏´ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။ (ေကာသလ သံယုတ္၊ ဒဟရသုတ္)
`ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာမွာ သတိထားရမွာက သဗၺညဴ-ဆုိတာ သဗၺ-အကုန္။ ညဴ-သိတာ။ အကုန္သိတယ္လုိ႔သာ ၀န္ခံတာ။ ဘုရားက အိပ္ေနတဲ့အခါမွာျဖစ္ေစ၊ ႏိုးေနတဲ့အခါမွာျဖစ္ေစ ငါဘုရားအၿမဲမျပတ္သိေနတယ္လုိ႔ ၀န္မခံဘူး။ အဲဒီလို သိႏိုင္တာမ်ိဳးလဲ မ႐ွိဘူး။ ဆင္ျခင္ လိုက္ရင္ေတာ့ အကုန္သိႏုိင္တယ္၊ မသိေအာင္ ဘယ္အရာကမွ မတားဆီးႏိုင္ဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ သဗၺညဳတဉာဏ္ကုိ အနာ၀ရဏဉာဏ္လုိ႔လဲ ေခၚတယ္။ ၀စၧပရိဗုိဇ္ေမးတုန္းက ဘုရားက ဒီလုိ ေျဖတယ္။
`အ႐ွင္ဘုရား၊ ရဟန္းေဂါတမသည္ အလံုးစံုကုိ ျမင္၏၊ ငါသြားေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ရပ္ေန သည္ျဖစ္ေစ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္ျဖစ္ေစ၊ ႏုိးၾကားေနသည္ျဖစ္ေစ အၿမဲမျပတ္ ဉာဏ္အျမင္သည္ ေ႐ွး႐ႈထင္၏ဟု အႂကြင္းမဲ့ ဉာဏ္အျမင္ကုိ ၀န္ခံ၏ ဟူ၍ ၾကားဖူးပါ၏။
`အ႐ွင္ဘုရား၊ ရဟန္းေဂါတမသည္ အလံုးစံုကုိ သိ၏၊ (ပ) အၿမဲမျပတ္ ဉာဏ္အျမင္ သည္ ေ႐ွး႐ႈထင္၏- ဟု အႂကြင္းမဲ့ဉာဏ္အျမင္ကို ၀န္ခံ၏ ဟူ၍ ေျပာဆုိေသာသူတုိ႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားအရ ေျပာဆုိသူမ်ား ျဖစ္ပါကုန္၏ေလာ´ (ပ) ဟု ေလွ်ာက္ထား၏။
`၀စၧ၊ ရဟန္းေဂါတမသည္ အလံုးစံုကုိ သိ၏၊ (ပ) အၿမဲမျပတ္ ဉာဏ္အျမင္သည္ ေ႐ွး႐ႈ ထင္၏ဟု အႂကြင္းမဲ့ ဉာဏ္အျမင္ကို ၀န္ခံ၏ ဟူ၍ ေျပာဆုိသူတို႔သည္ ငါ၏ စကားအရ ေျပာဆုိသူတို႔ မဟုတ္ကုန္၊(ပ)´ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
`အ႐ွင္ဘုရား၊ ထိုသို႔မဟုတ္မူ အဘယ္သုိ႔ေျပာဆိုေသာ အကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ျမတ္စြာ ဘုရား၏ စကားအရ ေျပာဆုိသူမ်ား ျဖစ္ပါကုန္သနည္း၊ (ပ)´ဟု(ေလွ်ာက္၏)။
`၀စၧ၊ ရဟန္းေဂါတမသည္ ၀ိဇၨာသံုးပါး႐ွိ၏ဟု ေျပာဆိုေသာ သူသည္ အမွန္အားျဖင့္ ငါ၏ စကားအရ ေျပာဆုိျခင္း ျဖစ္ရာ၏၊ ငါ့ကို မမွန္ေသာစကားျဖင့္လည္း မစြပ္စြဲရာ´ (မ၊ ျမန္၊ ၂၊ ေတ၀ိဇၨ၀စၧသုတ္)
ေတ၀ိဇၨသုတ္မွာ ဘုရားက အဲဒီလို အကုန္သိ-အၿမဲသိ ဆုိတာကို ပယ္လုိက္ေတာ့ လူထုထဲမွာ ေျပာစရာစကားတစ္မ်ိဳး ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနမွာေပါ့။ အဲဒီအေၾကာင္းကို ေကာသလမင္းႀကီးက ဘုရားကုိ ေလွ်ာက္ထားပံုၾကည့္-
ထိုအခါ ေကာသလမင္းႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား`အ႐ွင္ဘုရား၊ `တရားအလံုးစံုကုိ သိေသာ၊ တရားအလံုးစံုကုိ ျမင္ေသာ၊ အႂကြင္းမဲ့ဉာဏ္ပညာ႐ွိ၏ဟု ၀န္ခံႏိုင္ေသာ သမဏသည္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျဗဟၼဏသည္ေသာ္လည္းေကာင္း မ႐ွိႏုိင္၊ ဤသို႔ ၀န္ခံႏိုင္ေသာ အၾကာင္းမ်ိဳးသည္ မ႐ွိႏုိင္´ ဟု ရဟန္းေဂါတမဆုိ၏ ဟူ၍ အကၽြႏ္ုပ္ ၾကားရပါ၏။
`အ႐ွင္ဘုရား တရားအလံုးစံုကုိသိေသာ၊ တရားအလံုးစံုကိုျမင္သာ အႂကြင္းမဲ့ဉာဏ္ အျမင္႐ွိ၏ဟု ၀န္ခံႏုိင္ေသာ သမဏသည္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျဗဟၼဏသည္ေသာ္ လည္းေကာင္း မ႐ွိႏုိင္၊ ဤသုိ႔ (၀န္ခံႏိုင္) ေသာ အၾကာင္းမ်ိဳးသည္ မ႐ွိႏုိင္´ဟု ရဟန္းေဂါတမသည္ ဆုိ၏ဟု ေျပာဆုိၾကေသာ သူတုိ႔သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားအတုိင္း ေျပာဆုိၾကပါကုန္သေလာ၊ (ပ)´ ဟု ေလွ်ာက္၏။
`မင္းႀကီး၊ တရား,အလံုးစံုကုိ သိေသာ၊ တရားအလံုးစံုကုိ ျမင္ေသာ အႂကြင္းမဲ့ ဉာဏ္အျမင္႐ွိ၏ဟု ၀န္ခံႏိုင္ေသာ သမဏသည္ေသာလည္းေကာင္း၊ ျဗဟၼဏသည္ေသာ္ လည္းေကာင္း မ႐ွိ၊ ဤသို႔ ၀န္ခံႏုိင္ေသာ အၾကာင္းမ်ိဳးသည္ မ႐ွိႏုိင္ဟု ႐ဟန္းေဂါတမဆုိ၏´ ဟု ေျပာဆိုၾကေသာ သူတို႔သည္ ငါ့စကားအတုိင္း ေျပာဆိုၾကသည္မဟုတ္ကုန္၊ ထိုသူတို႔ သည္ မဟုတ္မမွန္ေသာ အၾကာင္းအရာျဖင့္လည္း ငါ့ကုိစြပ္စြဲၾကကုန္၏´ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
ထိုအခါ ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီးသည္ ၀ိဋဋဴဘစ္စစ္သူႀကီးကို ေခၚ၍ `စစ္သူႀကီး၊ အဘယ္သူသည္ ဤစကားကုိ နန္းေတာ္အတြင္း၌ ေျပာၾကားလာပါသနည္း´ဟု ေမးျမန္း၏။
`မင္းႀကီး၊ အကာသအႏြယ္ျဖစ္ေသာ သဥၨယပုဏၰားသည္ ေျပာၾကားပါ၏´ဟု (ေလွ်ာက္၏)။
ထိုအခါ ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီးသည္ တစ္ေယာက္ေသာ မင္းခ်င္းကို ေခၚ၍ `အေမာင္ေယာက်္ား၊ အသင္လာခဲ့ေလာ့။ ငါ၏စကားျဖင့္ အကာသအႏြယ္ ျဖစ္ေသာ သဥၨယ ပုဏၰားကုိ `အ႐ွင္၊ သင့္ကို ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီးသည္ ေခၚ၏´ ဟု ဆုိ၍ ေခၚေခ်ေလာ့´ ဟု မိန္႔၏။
`အ႐ွင္မင္းျမတ္၊ ေကာင္းပါၿပီ´ ဟူ၍ သာလွ်င္ ထိုမင္းခ်င္းသည္ ပေသနဒီေကာသလ မင္းႀကီးအား ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထား၍ အာကာသအႏြယ္ျဖစ္ေသာ သဥၨယပုဏၰား႐ွိရာသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ကာ `အ႐ွင္၊ သင့္အား ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီး ေခၚ၏´ ဟု ေျပာၾကားေလ၏။
ထိုအခါ ပေသနဒီေကာသလမင္းႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား `အ႐ွင္ဘုရား၊ ျမတ္စြာ ဘုရားသည္ တစ္စံုတစ္ခုကုိ ရည္ၫႊန္း၍ ေဟာေတာ္မူေသာစကားသည္ ႐ွိတန္ရာ၏၊ ထိုစကား ကုိပင္ လူအမ်ားက တစ္မ်ိဳးတစ္မည္အားျဖင့္ သိမွတ္ေနရာပါ၏။ အ႐င္ဘုရား၊ ထိုကဲ့သုိ႔ေသာ စကားမ်ိဳးကို ျမတ္စြာဘုရား ဆုိဖူး၏ဟု မွတ္မိပါသေလာ´ ဟု ေလွ်ာက္၏။
`မင္းႀကီး၊ တစ္ႀကိမ္တဲျဖင့္သာလွ်င္ အလံုးစံကုိ သိႏိုင္ေသာ အလံုးစံုကို ျမင္ႏိုင္ေသာ သမဏသည္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျဗဟၼဏသည္ေသာ္လည္းေကာင္း မ႐ွိ။ ဤသုိ႔ (သိႏိုင္ ျမင္ႏုိင္) ေသာ အေၾကာင္းမ်ိဳးသည္ မ႐ွိႏုိင္၊ ဤသို႔ စကားေျပာဖူးသည္ကို ငါမွတ္မိ၏´ ဟု (မိန္႔ေတာ္မူ၏)။
`အ႐ွင္ဘုရား၊ တစ္ႀကိမ္တဲျဖင့္သာလွ်င္ အလံုးစံုကုိ သိႏိုင္ေသာ အလံုးစံုကုိ ျမင္ႏိုင္ ေသာ သမဏသည္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျဗဟၼဏသည္ေသာ္လည္းေကာင္း မ႐ွိ၊ ဤသို႔ သိႏိုင္-ျမင္ႏိုင္ေသာ အၾကာင္းမ်ိဳးသည္ အၾကာင္းမွန္ သေဘာကုိ မိန္႔ဆိုေတာ္မူေပ၏။ အ႐ွင္ဘုရား၊ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အေၾကာင္းခိုင္လံုေသာ သေဘာကုိ မိန္႔ဆိုေတာ္မူေပ၏´။ (မ၊ ျမန္၊ ၂၊ ကဏၰတတၳလသုတ္)
`ကဲ-ဒီသုတ္အရ ျမတ္စြာဘုရားက အကုန္သိတယ္ဆိုတာကုိ မပယ္ဘူး။ တစ္ႀကိမ္ထဲ နဲ႔အကုန္သိတာ၊ အၿမဲသိေနတာကိုသာ ပယ္တယ္ဆိုတာ ထင္႐ွားသြားၿပီေပါ့။ ကထာ၀တၳဳ က်မ္းက အေမးအေျဖကေလး ဆက္ၾကည့္ပါအံုး´
သက၀ါဒီ။ ။ ျမတ္စြာဘုရား၏ အားအစြမ္းသည္ တပည့္ `သာ၀က´ တို႔ႏွင့္ ဆက္ဆံ ပါသေလာ။
ပရ၀ါဒီ။ ။ ဪ... ဆက္ဆံပါ၏။
သက၀ါဒီ။ ။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မာရ္ငါးပါးတုိ႔ကို ေအာင္ျမင္ပါသေလာ လူနတ္တို႔ကို ဆံုးမတတ္ပါသေလာ မေဖာက္မျပန္ ကုိယ္တိုင္ (သိဖြယ္တရားတုိ႔ကို) သိပါသေလာ၊ အလံုးစံကုိ ျမင္ပါသေလာ၊ တရားေၾကာင့္ (လူနတ္တုိ႔၏) အ႐ွင္သခင္ ျဖစ္ပါသေလာ၊ တရားေၾကာင့္ (လူနတ္တို႔၏) ကုိကြယ္ရာ ျဖစ္ပါသေလာ။
ပရ၀ါဒီ။ ။ ဪ... ဟုတ္ပါ၏။
သက၀ါဒီ။ ။ တပည့္ `သာ၀က´ သည္လည္း မာရ္ငါးပါးတို႔ကို ေအာင္ျမင္ပါသေလာ၊ လူနတ္တို႔ကို ဆံုးမတတ္ပါသေလာ၊ မေဖာက္မျပန္ ကိုယ္တိုင္ (သိဖြယ္တရားတုိ႔ကို) သိပါသ ေလာ၊ အလံုးစံုကို သိပါသေလာ၊ အလံုးစံုကုိ ျမင္ပါသေလာ၊ တရားေၾကာင့္ (လူနတ္တုိ႔၏) အ႐ွင္သခင္ ျဖစ္ပါသေလာ၊ တရားေၾကာင့္ (လူနတ္တို႔၏) ကုိးကြယ္ရာ ျဖစ္ပါသေလာ။
ပရ၀ါဒီ။ ။ ဤသုိ႔ကား မဆုိသင့္ပါ။ ပ။ (ကထာ၀တၳဳပါဠိေတာ္၊ ဗလကထာ)
`သဗၺညဳတဉာဏ္အေၾကာင္းေတာ့ ႐ွင္းသြားပါၿပီ။ နိဗၺာန္ရဲ႕ အနတၱျဖစ္ပံုကေလး ဆက္႐ွင္းျပပါအံုး။ ကုိယ္ေတာ့္ရဲ႕ ျမတ္ပန္းရဂံုမွာပါတဲ့ ေဆာင္းပါးထဲကအတုိင္း `သေဗၺ သခၤါရာ အနိစၥာ၊ သေဗၺ သခၤါရာ ဒုကၡာ-သခၤါရတရားအားလံုးဟာ အနိစၥ ဒုကၡ´လုိ႔ ေဟာထားၿပီး အနတၱျဖစ္တဲ့ တရားက်မွ သေဗၺ သခၤါရာလုိ႔ မေဟာဘဲ `သေဗၺ ဓမၼာ အနတၱာ´လုိ႔ ေဟာေတာ္ မူတဲ့အတြက္ သခၤါရတရားအားလံုးသာ အနတၱျဖစ္တာ မဟုတ္ေသးဘူး။ အသခၤတျဖစ္တဲ့ နိဗၺာန္လဲ အနတၱျဖစ္တယ္။ အနတၱမည္တယ္။
`ေနာက္ၿပီး ပရိ၀ါပါဠိေတာ္မွာ လာတဲ့`နိဗၺာနေဥၥစ ပညတၱိ၊ အနတၱာဣတိ နိစၧယာ´ ဆိုတဲ့ ပါဠိအရ နိဗၺာန္ရဲ႕ ပညတ္ကို အနတၱလုိ႔ ဆံုးျဖတ္ရမယ္ ဆိုတာေတြ တပည့္ေတာ္ ဖတ္ၿပီးပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ႐ွင္မုိးျပာ ေျပာသလို နိဗၺာန္ဟာ အနတၱဆုိေတာ့ နိဗၺာန္သည္ အႏွစ္သာရ မ႐ွိဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ ေရာက္မသြားဘူးလား´
ကိုယ္ေတာ့္လို လူေတြေၾကာင့္ မိစၧာဒိ႒ိသမားေတြ ေခါင္းေထာင္ေနသာ။ ကိုယ္ၾကားဖူး ေနက် အနက္ကေလးနဲ႔ အေပၚယံ အဓိပၸာယ္ကေလး ၾကည့္ၿပီး ေျပာလုိ႔မရဘူးေလ။ ကိုယ္ေတာ္ဟာ တပည့္ေတာ္ၾကားဖူးတဲ့ ပံုျပင္ေလးထဲက ေက်င္းဒကာမႀကီးလို ျဖစ္ေနၿပီ။
`ေတာ႐ြာတစ္႐ြာမွာ ေက်ာင္းဒကာမႀကီး တစ္ေယာက္က ဥပုသ္ေန႔ဆိုရင္ ေက်ာင္းလာ ဥပုသ္ေစာင့္လို႔ ပုတီးစိပ္တဲ့အခါ အနိစၥ- ဒုကၡ- အနတၱဆိုတာကို အက်ယ္ႀကီး ဆုိဆိုၿပီး စိပ္တာ တဲ့။ တစ္ေန႔ေတာ့ ေက်ာင္းကဆရာေတာ္က `ဒကာမႀကီး၊ ပုတီးစိပ္တဲ့အခါမွာ အနက္အ ဓိပၸာယ္ကုိပါ ထည့္ဆုိၿပီး စိပ္ရတယ္´ ဆုိေတာ့ `အနိစၥ၊ အၿမဲမ႐ွိ။ ဒုကၡ၊ ဆင္းရဲ၏။ အနတၱ၊ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိမပိုင္ ေက်ာင္းဒကာႀကီးသာ ပိုင္သည္´လို႔ စိပ္သတဲ့။ ဘယ့္ႏွယ့္လဲ အဲဒီေက်ာင္း ဒကာမႀကီးရဲ႕ အနတၱ အနက္ေပးပံု ႀကိဳက္ရဲ႕လား´
`ဒီိလိုဆိုရင္ `သေဗၺ ဓမၼာ အနတၱာ´ မွာ `အနတၱာ´ ကို ဘယ္လို အနက္ေပးရမွာလဲ´
`အနတၱဆိုတာ `န´ နဲ႔ `အတၱ´ ေပါင္းထားတာေလ။ ကိုယ္ေတာ္ အႀကီးတန္းတုန္းက က်က္ခဲ့တဲ့ အဘိဓာန္မွာ `အတၱ´ရဲ႕ အနက္ကို ဘယ္ႏွခ်က္ျပလဲ´
`မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ကုိယ္တို႔ စိတ္တုိ႔ကို ေဟာတယ္ထင္တယ္´
`စိေတၱ ကာေယ သဘာေ၀ စ၊ ေသာ အတၱာ ပရမတၱနိ-ေလ။ သဒၵါဟာ (၁) စိတ္ (၂)ကိုယ္ (၃) သေဘာတရား၊ (၄) တိတၳိတို႔သည္ ႀကံဆအပ္ေသာ ပရမအတၱ-လုိ႔ အနက္ေလး မ်ိဳးကို ေဟာႏုိင္တယ္။ အဓိပၸာယ္ေလးမ်ိဳး ထြက္တယ္ေပါ့။
`ဥပမာ-အတၱသမၼာပဏိဓိမွာ အတၱသဒၵါက စိတ္ကိုေဟာတယ္။ အတၱသမၼာပဏိဓိ- စိတ္ကိုေကာင္းစြာ ထားျခင္းလို႔ အနက္ေပးရမွာေပါ့။
`တပည့္ေတာ္တို႔ က်က္ခဲ့ရတဲ့ ဘိကၡဳနီပါတိေမာက္မွာ - ယာ ပန ဘိကၡဳနီ အတၱာနံ ၀ဓိတြာ ၀ဓိတြာ ေရာေဒယ်၊ ပါစိတၱိယံ။ ယာ ပန ဘိကၡဳနီ အၾကင္ရဟန္းမသည္၊ အတၱာနံ ကုိယ္တုိင္။ ၀ဓိတြာ ၀ဓိတြာ၊ ထု၍ ထု၍။ ေရာေဒယ်၊ ငိုျငားအံ့။ ပါစိတၱိယံ၊ ပါစိတ္အာပတ္သင့္ ၏-ဆုိတဲ့ သိကၡာပုဒ္မွာ အတၱသဒၵါက ကိုယ္ကို ေဟာတယ္။
`ေနာက္ `အတၱဒီပါ ဘိကၡေ၀ ၀ိဟရထ ဘိကၡေ၀၊ ရဟန္းတို႔၊ အတၱဒီပါ၊ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ျဖာေသာ္ ကုသုိလ္တရားတည္းဟူေသာ မွီခုိရာကၽြန္း ႐ွိကုန္သည္ျဖစ္၍။ ၀ိဟာရထ၊ ေနၾကကုန္ေလာ့။´ လဲဒီလုိ ပါဠိေတြမွာ အတၱသဒၵါက သေဘာတရားဆုိတဲ့ အနက္ကို ေဟာတယ္။
`ဒါေပမဲ့ နိႆယတို႔ ၊ ျမန္မာျပန္တုိ႔ ၾက့ည့္ရင္ေေတာ့ ေပး႐ိုးေပးစဥ္အတိုင္း အတၱ-ဆုိရင္ မိမိ၊ မိမိကိုယ္ ဒီလိုေတြပဲ ေတြ႔ရမယ္။ သို႔ေသာ္လဲ မိမိအရ တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္ကို၊ တစ္ခါတစ္ရံ ကုိယ္ကို ေကာက္ရမယ္ဆိုတာ အ႒ကထာ၊ ဋီကာေတြ ၾကည့္ၾကည့္ေပါ့ ကုိယ္ေတာ္ရာ။
`ေနာင္ဆံုးအေရးႀကီးတဲ့အတၱ-သဒၵါရဲ႕အနက္က တိတၱိေတြ ေတြးေခၚႀကံဆခ်က္က ဥပမာ မ်က္စိက အဆင္းကို ျမင္တဲ့ေနရာမွာ မ်က္စိကလဲ႐ုပ္၊ အဆင္းကိုလဲ ႐ုပ္၊ ႐ုပ္႐ုပ္ခ်င္း မျမင္ႏုိင္ဘူး။ ကိုယ္ထဲမွာ ျမင္ႏိုင္စြမ္းတဲ့ အရာတစ္ခု ႐ွိရမယ္။ အဲဒီ ျမင္တဲ့အရာကို ေကာင္း-မေကာင္း ခံစားတာလဲ သူပဲျဖစ္ရမယ္-စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ႀကံစည္ၾကတာေပါ့ ကိုယ္ေတာ္ရာ။
`ေနာက္ ဘယ္လို ႀကံစည္ၾကသလဲဆုိေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ အတၱကေလးေတြ ကိုယ္စီ႐ွိၾကတယ္။ ေကာင္းကင္ဘံုမွာ အဲဒီအတၱကေလးေတြရဲ႕ ပင္မ ျဖဴစင္တဲ့ ပရမအတၱႀကီး ႐ွိရမယ္။ သတၱ၀ါကိုယ္စီမွာ ႐ွိၾကတဲ့ အတၱကေလးေတြဟာ မျဖဴစင္ေသးသမွ် သံသရာမွာ ၾကင္လယ္ၾကရမယ္။ ျဖဴစင္တဲ့ တစ္ေန႔မွာ ေကာင္းကင္ဘံုက ပရမအတၱႀကီးနဲ႔ ပူးေပါင္းခြင့္ရၿပီ ထာ၀ရခ်မ္းသာကို ခံစားရမယ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။
`တပည့္ေတာ္တို႔ ေထရ၀ါဒစာေပက ေျပာတဲ့နိဗၺာန္ဟာ အနတၱဆုိတဲ့ ေနရာမွာ အဲဒီအတၱကုိ အဓိက ပယ္ခ်င္တာ။ က်န္တဲ့ ကိုယ္-စိတ္စတဲ့ အတၱရဲ႕အနက္ေတြက သံသယ ျဖစ္စရာ သိပ္မ႐ွိဘူး။ ဗုဒၶဘာသာမွတစ္ပါး က်န္တဲ့ အျခားျခားေသာ ဘာသာႀကီးေတြရဲ႕ နိဗၺာန္ မွာက မပ်က္စီးႏိုင္ေတာ့တဲ့ အသက္- လိပ္ျပာ- ၀ိညာဥ္- အတၱဆိုတဲ့ ထာ၀ရနာမ္ဓာတ္႐ွိတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာေတာင္ မဟာယာနတို႔ ဇင္တို႔ရဲ႕ နိဗၺာန္က ထာ၀ရေပ်ာ္စံရာ ဌာနပဲ။ အတၱႏွင့္ မကင္းဘူး။
`အသာရကေ႒န အနတၱာ-အရ အႏွစ္မ႐ွိေသာေၾကာင့္ အနတၱ-ဆိုတဲ့ေနရာမွာလဲ အဲဒီ အတၱဆိုတဲ့ အႏွစ္မ႐ွိတာကို ေျပာတာ။ နိစၥသာရ-နိစၥ အႏွစ္၊ သုခသာရ-သုခအႏွစ္ေတြ ကေတာ့ ႐ွိတယ္ေပါ့´
`႐ွင္းပါၿပီ၊ ႐ွင္းပါၿပီ။ သာဓုပါဘုရား´
အ႐ွင္ေကာ၀ိဒ (ေယာ)
္

Read more ...

၀သလ(သူယုတ္)တုိ႔၏ အက်င္႔

ဣဓ ဘိကၡေ၀ ဧကေစၥာ မိစၦာဒိဌိေကာ ေဟာတိ။ ၊ပ၊
မိစၦာဥာဏီ ေဟာတိ။ မိစၦာ၀ိမုတၱိ ေဟာတိ။
အယံ ၀ုစၥတိ ဘိကၡေ၀ ပါေပ။
ဒုတိယပါပဓမၼသုတ္
(အဂုၤတၱဳိလ္၊ ၁၊ ၅၄၅)

ရဟန္းတုိ႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႔ေသာသူသည္ မွားေသာအယူရွိ၏။ မွားေသာ အသိဥာဏ္ ရွိ၏။ မွားေသာ လြတ္ေျမာက္မႈ ရွိ၏။ ရဟန္းတုိ႔ ဤသူကုိ သူယုတ္ဟု ဆုိအပ္၏။ (အဂုၤတၱဳိလ္၊ ျမန္မာျပန္၊ ၅၆)

ဣဓ ဘိကၡေ၀ ဧကေစၥာ မိစၦာဒိဌိေကာ ေဟာတိ။ ၊ပ၊
ပရဥၥ မိစၦာဒိဌိယာ သမာဒေပတိ။ အတၱနာစ မိစၦာဥာဏီ ေဟာတိ၊ ပရဥၥ မိစၦာဥာေဏ သမာဒေပတိ။ -ပ-။
အယံ ၀ုစၥတိ ဘိကၡေ၀ ပါေပန ပါပတေရာ။
ဒုတိယပါပဓမၼသုတ္
(အဂုၤတၱဳိလ္၊ ၁၊ ၅၄၅)

ရဟန္းတုိ႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႔ေသာသူသည္ မိမိလည္း မွားေသာအယူရွိ၏။ သူတစ္ပါးကုိလည္း မွားေသာ အယူ၌ ေဆာက္တည္ေစ၏။ -ပ-။ မိမိလည္း မွားေသာ အသိဥာဏ္ ရွိ၏။
သူတပါးတုိ႔ကုိလည္း မွားေသာ အသိဥာဏ္၌ ေဆာက္တည္ေစ၏။ ရဟန္းတုိ႔ ဤသူကုိ သူယုတ္ထက္ ယုတ္ေသာ သူယုတ္(အယုတ္မာဆုံး) ဟု ဆုိအပ္၏။

ဤဘုရားေဟာ ေဒသနာေလးကုိ အၾကိမ္ၾကိမ္ ဖတ္မိရင္း
သူယုတ္တစ္ေယာက္ရဲ႕အေၾကာင္းကုိ ေရးဖုိ႔ရန္အတြက္စိတ္မသက္မသာ ရွိလွေပ၏။ နိဗၺာန္ ၀ိပႆနာဆုိတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ၾကီးကုိ တြင္တြင္သုံးျပီး မုိက္တြင္းနက္ေနလုိက္ပုံမ်ား
ဘယ္လုိဆုံးမရင္ ျဖစ္မလဲဟု အၾကိမ္ၾကိမ္ စဥ္းစားေနမိေသာ္လည္း အေျဖထြက္မလာေခ်။
မေျပာဘဲ ဒီအတုိင္းထားျပန္ရင္လည္း ေရႊျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ အႏၱရာယ္ဆုိးၾကီးက်ေရာက္ေပေတာ႔မည္။
ထုိေၾကာင္႔ ယခုေရးျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ မိစၧာဒိဌိၾကီး ခ်စ္ငယ္(ဒႆန) ေနာက္လုိက္လက္ပါးေစမ်ားအတြက္
ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းမဟုတ္ေခ်။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ သိထားေစရန္ အလုိ႔ငွါ ခ်စ္ငယ္(ဒႆန)၏ အက်င္႔စရုိက္ကုိ
သိေအာင္ေဖာ္ထုတ္ျပမယ္႔ အသံဖုိင္ေလးတခုကုိ တင္ျပေပးခ်င္ပါ၏။
အသံဖုိင္ေလး မတင္မွီ http://mmfreethinker.wordpress.com/2010/03/21/we-need-to-know-clearly/ မွ
ကုိသင္ကာရဲ႕ ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ကုိ အရင္ေဖာ္ျပေပးပါအုံးမည္။

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

ဒီရက္ထဲ ပုိ႔စ္မေရးျဖစ္၊ ေဒါက္တာလြဏ္းေဝ (အလွတရား) က ဘာသာေရးစာအုပ္ေတြ ေရးေနေသာ ဆရာၾကီးတစ္ပါး၏ ဘဲြ႔ထူးတစ္ခု
လာျပျပီး ဝိုင္းရွာေပးပါ ေျပာသည္။ က်ေနာ့္ အေတြးမ်ား ၂၀၀၅ သို့ ျပန္ေရာက္သြားသည္။

(၂)

“နိဗၺာန္”ဆိုေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖတ္မိျပီး အေတာ္ပင္ ဘဝင္မက်ျဖစ္မိသည္။ ပထမတခ်က္က ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြထဲမွာ
ကိုယ္တိုင္တရားေပါက္သလိုလို ေနာက္သလို ရြတ္သလို ေရးထားတာ ျဖစ္သည္။
ေနာက္တခ်က္က ထိုစာအုပ္ကို အဂၤလိပ္လိုေရာ နွစ္ဘာသာ ထည့္ထားတာ ျဖစ္သည္။ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ပိုျပီး စိတ္ပ်က္သည္။
သို႔ႏွင့္ ထိုစာအုပ္ကို ေဝဖန္ေသာ ေဆာင္းပါးတခုေရးျပီး ဂ်ာနယ္မွာ ထည့္သည္။
ဥပမာ – ရုပ္ကို Body ဆိုျပီး ပစၥလကၡတ္ ဘာသာျပန္တာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္သည္။
ဗုဒၶအဘိဓမၼာ အဲသေလာက္မတိမ္ဟု အေတာ္ေလးေဝဖန္ပစ္လိုက္သည္။

တရားေတြ တြင္တြင္ေဟာေသာ ထိုဆရာၾကီး ေဒါသူပုန္ထကာ အင္လ်ားကန္ေစာင္းက အိုင္ဘီစီမွာ သူ့ကို ေဝဖန္ရေကာင္းလားဟု
ပဲြၾကီးတပဲြလုပ္ကာ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္း၍ ေျပာေလဆိုေလေတာ့၏။ ထိုစဥ္က ၂၀၀၅ ခုနွစ္ဟု မွတ္မိသည္။

(၃)

အင္း … အခုလည္း လာေတြ႔ေနျပန္ျပီဟု ျပံဳးမိသည္။ ၂၀၀၆ မွစ၍ သူသည္ ဘာသာေရးသိပၸံျဖင့္ ပါရဂူဘဲြ႔ကို လန္ဒန္က ရသည္ဟုဆိုတာ နာမည္ေရွ့က ေဒါက္တာတပ္သည္။
ေနာက္ကေနလည္း Ph.D လန္ဒန္ေတြ ဘာေတြထည့္သည္။ အဲဒါကို စံုစမ္းၾကည့္သူေတြက စံုစမ္းရာမွ က်ေနာ္က မေန့ကမွ သိရျခင္းျဖစ္သည္။

စကားစပ္မိ၍ ေျပာၾကရာ ထိုဆရာၾကီးေျပာသည့္ Cloverfield University သည္ လန္ဒန္ေရာ အဂၤလန္မွာပါ မရိွ။
နာမည္ဆင္တာဟူ၍ Cranfield University သာ ရိွသည္။
ထိုတကၠသိုလ္ကလည္း စီးပြားေရးနွင့္ ကြန္ပ်ဴတာဘာသာရပ္မ်ား အထူးသင္ေသာ ေက်ာင္းျဖစ္သည္။

ကိုလြဏ္းေဝနွင့္ က်ေနာ္ Cloverfield University ရွာပံုေတာ္ဖြင့္ရာ ေအာက္ပါလင့္ခ္မ်ား ေတြ႔မိၾကသည္။

ပနားမားဖိုရမ္ – ထိုတကၠသိုလ္သည္ ပနားမားမွာ ရိွသလိုလိုေျပာၾက၍ ေဆြးေႏြးထားၾကသည္။
ေနာက္ဖိုရမ္တခုျဖစ္ေသာ ဘစ္ဇနက္ပိုဒီယမ္ တြင္ ထိုတကၠသိုလ္မွာ တကယ္မရိွ။
အီးေဘမွ လက္မွတ္အတုေရာင္းစားေနေၾကာင္း ေဆြးေႏြးထားၾကသည္။ မေက်နပ္ပါက ဂူဂယ္လင္း လုပ္ၾကပါကုန္။

(၄)

ထိုဆရာၾကီးသည္လည္း အသိုင္းအဝိုင္းမေသးဆိုတာ ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳဖူးသည္။ တကၠသိုလ္ဆရာေဟာင္းလည္း ျဖစ္၍ တပည့္ ေနာက္လိုက္ မနည္း။

သူ့အယူအဆေတြကို ပလန္းနက္မွာ ေဝဖန္ထားၾကတာ၊ စိန္ေခၚထားၾကတာေတြဖတ္ရသည္။

အယူအဆေရးရာ၊ ထိုဆရာၾကီး ရဟန္းဝတ္စဥ္ ေပၚေသာျပႆနာမ်ား နွင့္ စာအုပ္ေဝဖန္ခ်က္တို့ကို မေရးလိုေတာ့ျပီ။
သို့ေသာ္ အထက္မွာ ေျပာခဲ့သည့္ ကိစၥမ်ဳိးကေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိသင့္ပါသည္။
သူက သမာပတ္ဝင္စားတာ၊ ရဟနၱာကိစၥေတြ တြင္တြင္ ေျပာ၊ စာအုပ္ေတြက ထုတ္ေနေတာ့ မဟုတ္ရင္ အလိမ္မိေန မခက္လား။
ျမန္မာျပည္မွာက တနိုင္ငံလံုး အလိမ္ထိေနရတာေတြ မ်ားလြန္းေနျပီေလ။ :)

သင္ကာ

မတ္လ၊ ၂၀၁၀
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


ဦးဇင္းအေနနဲ႔ေတာ႔ အမ်ားၾကီး ေရးခ်င္စိတ္မရွိေတာ႔ပါဘူး
ကဲ အရိယာၾကီးဆုိသူ ဦးခ်စ္ငယ္ရဲ႕ ေဒါသတၾကီးနဲ႔ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးကုိ ၾကိမ္းေမာင္းထားတဲ႔
အသံေလး နားေထာင္ၾကည္႔ၾကပါဦးေနာ္
ေအာက္မွာ ေဒါင္းလုိက္ပါ
http://www.mediafire.com/?otjmro2y5mj


အရွင္၀ရသာမိ
ဓမၼဥပေဒ ျပန္႔ပြါးေရးအသင္းခ်ဳပ္

Read more ...

မက်က္တက်က္ အႏၲရာယ္ ႏွင့္ ဦးခ်စ္ငယ္တပည့္

မိမိတုိ႔ရဲ႔ ဓမၼဥပေဒျပန္႔ပြားေရးအသင္းက ေဖာ္ျပတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြဟာ ၾသ၀ါဒါစရိယ ဆရာေတာ္မ်ား၊ နာယက ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားရဲ႔ ဆုံးမညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား၊ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔ရဲ႔ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကုိ ေလ့လာျပီးမွ ေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အသင္းရဲ႔မူ၀ါဒနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြကုိ ဖတ္ရႈမိတဲ့အခါေတြမွာလည္း ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔အညီ အသင္းစာမ်က္ႏွာမွာ ေဖာ္ျပတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အေရးၾကီးတဲ့ေနရာေတြမွာ က်မ္းဂန္အကုိးအကားမ်ား မလြတ္ေစဘဲ အျငင္းပြားစရာေပၚေပါက္လာရင္ ရဟန္းပညာရွိ လူပညာရွိၾကီးမ်ားကုိ ေမးျမန္းစုံစမ္းျပီးမွ သိကၡာရွိရွိတင္ျပတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာလုိတယ္။

မိမိတုိ႔အသင္းဟာလည္း သာသနာႏွစ္ ၂၅၅၃ ခုႏွစ္၊ သီတင္းကြၽတ္လျပည္႔ (အဘိဓမၼာ အခါေတာ္)ေန႔ (၃ ေအာက္တုိဘာ ၂၀၀၉) မွာတစ္သီးပုဂၢလ ရဟန္းပုဂၢဳိလ္ လူပုဂၢဳိလ္မ်ား၊ အဓမၼ၀ါဒ ေဖာ္ထုတ္- တားဆီး-ဖယ္ရွားေရးအဖြဲ႔၊ ဓမၼရံသီ ႏွင္႔ ဓမၼရတနာ ဓမၼကေလာင္ရွင္မ်ား အဖြဲ႔၊ ျမတ္ပန္းရဂုံ ဓမၼကေလာင္ရွင္မ်ား အဖြဲ႔၊ သဒၶါဓိက လူငယ္အဖြဲ႔၊ ေမတၱာတံခြန္ အသင္းတုိ႔ ပူးေပါင္း၍ ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ခဲ႔တဲ့အသင္းျဖစ္ျပီး သီတင္းကြၽတ္ လျပည္႔ေက်ာ္ ၁ ရက္(၄ရက္ ေအာက္တုိဘာ ၂၀၀၉)တြင္ အသင္းခ်ဳပ္၏ နာယကအဖြဲ႔၊ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ တုိ႔ကို ေရြးခ်ယ္၍ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ခဲ႔တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။

အင္တာနက္ ေခတ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ အသင္းရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြကုိ ဓမၼဥပေဒျပန္႔ပြားေရးအသင္း ၀ဘ္စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ေဖာ္ျပရျပီး တခ်ိဳ႔ကုိေတာ့ ဘာသာေရးမဂၢဇင္းေတြမွာ ေဖာ္ျပရတာေတြ ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကုိ ေလ့လာမႈအားနည္းတဲ့ အြန္လုိင္းသတင္း႒ာနတစ္ခုဟာ တည္းမျဖတ္တဲ့ စာမ်က္ႏွာကေန အသင္းရဲ႔ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားနဲ႔ ပါ၀င္တဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားရဲ႔ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားအျပင္ အျခားသံဃာေတာ္အခ်ိဳ႔ကုိ သေရာ္ေမာ္ကား ျပဳတဲ့ ေဆာင္းပါးကုိ ေဖာ္ျပထားတာ ရွိပါတယ္။

အမွန္တရားကို လုိလားလွပါတယ္ဆုိတဲ့ အဆုိပါ သတင္း႒ာနက ၀ုိင္းေတာ္သားမ်ားဟာ ဓမၼရံသီစာမ်က္ႏွာနဲ႔တကြ ျမန္မာျပည္ေထာင္စုက ထုတ္တဲ့ အျခားေသာ ဘာသာေရးမဂၢဇင္းမ်ား၊ အြန္လုိင္းစာမ်က္ႏွာမွာပင္ အလြယ္တကူရွာေဖြ ေလ့လာႏုိင္တဲ့ ၀ိနိစၧယမ်ား၊ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔က ထုတ္တဲ့ ညႊန္ၾကားလႊာမ်ား၊ အသင္းက ဦးထိပ္ထားတဲ့ ဆရာေတာ္မ်ားျဖစ္တဲ့ မုံရြာေနဇာတုိ႔၊ ဓမၼဓူတအရွင္ပညိႆရတုိ႔ အပါအ၀င္ အျခားေသာ ပရိယတ္ပဋိပတ္ ႏွစ္သြယ္ျပည့္၀တဲ့ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ား ေရးသားတဲ့ ဘာသာေရးစာအုပ္မ်ားကုိ ေလးငါးဆယ္လေနလုိ႔ တစ္ပုဒ္မွ်ပင္မဖတ္ဖူးတာ ေသခ်ာလွပါတယ္။ အမွန္တရားကုိ ဘယ္ေလာက္လုိလားပါတယ္ပဲဆုိဆုိ နည္းပါးတဲ့ ဗဟုသုတ၊ ေလ်ာ့လ်ဲတဲ့ သတင္းဌာန မူ၀ါဒေအာက္မွာ အမ်ားျပည္သူဖတ္ရႈတဲ့ စာေပအဆင့္အတန္းတစ္ရပ္ မီေအာင္မေရးသားထားတဲ့ စာေရးသူ၊ အဆင့္အတန္းမီေအာင္ မတည္းျဖတ္ထားတဲ့ အယ္ဒီတာလက္ေအာက္က ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ဟာ အမွန္တရား အနားကုိ နည္းနည္းမွေတာင္ သီႏုိင္မယ္လုိ႔ မိမိတုိ႔မထင္ပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးအေျခအေနႏွင့္ ယွဥ္တြဲသုံးသပ္ႏုိင္ရန္ သူတုိ႔ကေဖာ္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔ေတာင္ မဆီမဆုိင္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေပးကာ ဂုဏ္တင္ထားတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာ ပတ္သက္ေနသလဲေတာ့ မသိပါ။

အခုေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးဟာ အဲဒီ သတ္ပုံကစျပီး တည္းျဖတ္စရာ ဗရပြျဖစ္ေနတဲ့ ေဆာင္းပါးကုိ ေခ်ပေရးသားတဲ့ ေဆာင္းပါးေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ေခ်ပစရာလည္း မလုိပါ။ ေဆာင္းပါးရွင္ မခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္ေနတဲ့ ဦးခ်စ္ငယ္(ဒႆန)နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဗဟုသုတေတြကုိ မိမိတစ္ဦးတည္းရဲ႔ အျမင္နဲ႔ စာဖတ္သူမ်ား ခ်ိန္ထုိးေလ့လာႏုိင္ေအာင္ ေဖာ္ျပလုိက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဓမၼ၀ါဒမ်ားကို တားဆီးဘို ့ဆို လုပ္လာၾကေတာ့ ဦးခ်စ္ငယ္လဲ အဓမၼ၀ါဒီစာရင္း ထဲပါလာပါတယ္။ သူ ့အေၾကာင္းကို သိေနတာ ၾကာလွပါျပီ။ ဒါေပမဲ ့အခုလုိ အဖြဲ႔နဲ႔ တကယ္တမ္း ေဆာင္ရြက္လုပ္ကုိင္လာေတာ့ ဒီစာမ်က္ႏွာမွာ သူ႔အမွားေတြကို ထည့္ျပီး မေရးဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္ ။(လက်္ာရဲ ့စာတန္းမွာ အစြန္းအစပါတာေလးနဲ ့ဘဲ ထားလိုက္ပါေတာ့လို ့ဆံုးျဖတ္ခဲ့မိပါတယ္ )

ဒါကလည္း အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ သူ ့ ပရိသတ္ကုိ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၾကက္ပြဲသာသာမို႔ သာသနာေရးကို ခုေနခါ အေႏွာင့္အယွက္ျပဳနိုင္တဲ ့ အစြမ္းအစက မရွိသေလာက္ကို ကိုယ္က သြားေရးမွ ေၾကာ္ျငာေပးသလိုျဖစ္ျပီး ျမန္မာျပည္မွာ အေရးယူခံထားရတဲ့ သာသနာျပဳ လူစြမ္းေကာင္းၾကီးဆိုျပီး "ခြေကာင္ေတြ အသိုက္အ၀ိုင္း"ထဲ ထင္ေပၚေနရင္ အခက္ဆိုျပီး လက္ေရွာင္ေပးထားတာပါ ။

ခုေတာ့လဲ သင့္သေလာက္ ေဖာ္ျပဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ရျပန္ပါျပီ။

စာဖတ္သူမ်ားအေနနဲ႔ အဲဒီသတင္း႒ာနက ေဆာင္းပါးကုိ မဖတ္ရႈဖူးဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔ ေဆာင္းပါးကုိ တန္းျပီးဖတ္ရရင္ သိပ္ျပီး လိပ္ပတ္လည္မယ္ေတာ့ မထင္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီကအႏွစ္ခ်ဳပ္ကုိ အခုလုိ ဆြဲထုတ္ျပလုိက္ပါမယ္။

လုိရင္းေရာက္ေအာင္ မေရးသားႏုိင္တဲ့ အဲဒီစာကို လုိရင္း ဆြဲထုတ္ျပရတာကေတာ့ အေတာ္ခက္ခဲပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေတာ္ၾကိဳစားျပီး ဘာသာျပန္ဖတ္ရႈလုိက္တဲ့အခါမွာ အခုလုိ ေတြ႔ရပါတယ္။

၁)အသင္းက မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားကို စြပ္စြဲေနပါတယ္ဆိုတဲ ့ စြပ္စြဲခ်က္

၂) ခုလုပ္ေဆာင္ေနတာဟာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရား (ပိန္ေဖါင္း အုပ္စုဆိုျပီး နာမည္ကို ရိုးတိုးရိပ္တိတ္ေဖၚျပထားတယ္ ) ရဲ ့ အသိုက္အ၀န္းက မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားနဲ ့ မတည့္လို ့ဆိုတဲ ့ စြဲခ်က္

၃)"ဆရာျမတ္ " တနည္း" ေဒါက္တာ "ခ်စ္ငယ္ PhD (Cloverfield university) ဟာ အရိယာၾကီးပဲ မျပစ္မွားနဲ ့ ဆိုတဲ ့အခ်က္

၄)ခုခါမွာ သာသနာျပဳေနၾကတဲ ့ ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ား ( သီတဂူဆရာေတာ္ကို ရိတ္တိတ္တိတ္ခ်ိတ္ ထားတာေတြ႔ရ)ဟာ ၀ိနည္းမလိုက္နာပါဘူး ။ မဟုတ္တာေတြလုပ္ေနပါတယ္ဆိုတဲအခ်က္

အပါအ၀င္ စြဲခ်က္ေလးမ်ိဳးကုိ အဓိက ေတြ႔ရပါတယ္။


ဒီေနရာမွာ နံပါတ္(၄)အခ်က္ကိုေတာ့ ေျဖရွင္းစရာမလို ။ ဒီလိုအလုပ္လုပ္ေနတဲ ့ ဆရာေတာ္မ်ားထံ လွဴတန္းဘူးသူတိုင္း အသိပါ။ ဘယ္ေလာက္ စနစ္တက် လုပ္ရတယ္ဆိုတာကို ။

၁)ကိုစျပီးၾကည့္ရေအာင္ ။ အခု ဓမၼဥပေဒျပန္ ့ပြားေရးအသင္းသားေတြေရးခဲ ့တဲ ့စာေတြဟာ နက္ထဲမွာ ထင္ရွားစြာ ဖတ္လို ့ရပါတယ္။ ဘယ္စာမ်ား မုိးကုတ္ ဆရာေတာ္ဘုရားကို စြပ္စြဲတာ ပါပါသလဲ ။ ေထာက္ျပပါ ။ မစြပ္စြဲခဲ့တဲ ့ အျပင္ မိုးကုတ္ ၀ိနိစၧယနဲ႔ ပါတ္သက္ျပီး နားစြန္နားဖ်ားနဲ႔ သံသယရွိနိုင္တဲ့ မိမိကုိယ္တုိင္ ပရိသတ္ကုိ ရွင္းျပခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ အက်ယ္ကုိသိလုိရင္ ေအာက္က အကိုးေလး တခ်က္ေလာက္ၾကည့္ပါ ။ click here ဒီေတာ့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားကိုစြပ္စြဲတယ္ဆိုတဲ ့ အခ်က္ဟာ အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္သာ ျဖစ္ေနပါတယ္။

(၂)အခ်က္ကိုၾကည့္ရေအာင္

မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရား ရဲ ့ တပည့္တပန္းမ်ားဆိုတဲ ့ ကိစၥမွာလဲ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အျခားရိပ္သာနည္းမ်ားကို ေသာ္လည္းေကာင္း စြပ္စြဲေဟာေျပာခ်က္ ရွိပါက သက္ေသျပရန္တာ၀န္မွာ ေရးသူရဲ ့တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼဥပေဒျပန္႔ပြားေရးအသင္း၀င္မ်ားဟာ ဘုရားတရားသံဃာ ရတနာသုံးပါးရဲ႔ တပည့္သာ၀ကမ်ားသာျပီး လယ္တီဆရာေတာ္၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္၊ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ စတဲ့ ပဋိပတၱိအေက်ာ္ ဆရာေတာ္တုိ႔ရဲ႔ တရားနည္းလမ္းမ်ားကုိ အားထုတ္ဖူးသူမ်ား ပါ၀င္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အေျခအျမစ္မရွိေရးသားတဲ့ အေရးအသားနဲ႔ ေဘာင္၀င္သူေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သူေရးတဲ့ပုံစံက  အကုိးအကားမပါတဲ့အျပင္ နည္းလမ္းမက်ပါဘူး။ သံဃာမ်ား မညီမညြတ္ျဖစ္ေအာင္ ေခ်ာပစ္ ဂိုဏ္းခြဲရာက်ေနပါတယ္။

(၃)ဒါကေတာ့ အသားပါဘဲ ။

ကဲ "ဆရာျမတ္ " " ေဒါက္တာ " ခ်စ္ငယ္ Ph D (Cloverfield University, UK) ကို ေလ့လာၾကရေအာင္ ။ ပထမဆံုး သူ ့ရဲ ့ ေဒါက္တာ cloverfild university ၾကီးကို အရင္ေျပာရပါ့မယ္ ။ မွန္ပါတယ္ ။ အဂၤလန္ရဲ ့ ျမိဳ ့ေတာ္ လန္ဒန့္ျမိဳ ့ၾကီးမွာ ယူနီဗာစီတီ ဆိုတာေတြ ေပါလွပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ ့တကၠသုိလ္ ေတြအကုန္လံုးကုိ ယူေက ပညာေရး႒ာနက ခ်ဳပ္ကိုင္ထားျပီး ႏွစ္စဥ္ စာရင္းထုတ္ျပန္ေပးရပါတယ္ ။ ေဟာဒီမွာၾကည့္ပါ။ ယူေကက C နဲ ့စတဲ ့ ယူနီေတြ စာရင္း

ကဲ

မရွိတဲ ့ တကၠသုိလ္တစ္ခုက ဘယ္လိုမ်ား အၾကင္ဆရာျမတ္ကုိ ဘယ္လုိမ်ား PhD ဘြဲ႔ထူးၾကီးေပးလုိက္ ႏုိင္ပါသလဲ။ အရိယာတေယာက္ ဟာ ကိုယ္မရတဲ့ ဘြဲ ့ဒီဂရီကို တပ္ပါ့မလားဗ်ာ ။ ဒီေနရာမွာေတာ့ အရိယာဖယ္ထားပါေလ။ သာမန္ မိမိကိုယ္ကိုေလးစားတဲ ့ ပညာရွင္တေယာက္ေတာင္ အလုပ္အျပင္မွာ မိမိဘာဘြဲ ့ေတြရတယ္ဆိုတာ ထုတ္ေျပာေလ့မရွိပါ ။


"အရိယာဆိုတာ ထုတ္မေျပာရဲၾကတဲ ့ အဖြဲ ့ေတြထဲမွာ သူရဲေကာင္းၾကီး ဦးခ်စ္ငယ္ကဘဲ ထုတ္ေျပာတာ ။ "
ဒါနဲ ့ပါတ္သက္ျပီး ပထမဆံုး သိရမွာက အရိယာ သံဃာေတာ္မ်ားဘာလို ့ ထုတ္မေျပာလဲဆိုတာကိုပါ။
ဒါကို ကၽြန္ေတာ္ အက်ယ္ေရးစရာမလို ။ ဘူတာေရာစနသိကၡာပုဒ္ ကုိ ေလ့လာဖူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ အဲဒီ၀ါက်မ်ိဳးကုိ ေရးသားမွာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ပဲ ေျပာလုိပါတယ္။

''အၾကင္ရဟန္းသည္ ရဟန္းမဟုတ္ေသာ သူအား လူတို႔၏ ကုသိုလ္ ကမၼပထ တရား ဆယ္ပါးထက္ လြန္ျမတ္ေသာ စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္တရားကို ေျပာၾကားျငားအံ့၊ ေျပာတိုင္း ဟုတ္မွန္ေသာ္ ထိုရဟန္းအား ပါစိတ္အာပတ္ သင့္၏'' ဤသို႔ ျပၾက ကုန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ ၏။ 57, 8 - 69


စာဖတ္သူမ်ား အဲဒီသိကၡာပုဒ္ရဲ႔ အက်ယ္ကုိ ေလ့လာႏုိင္ဖုိ႔ လင့္ခ္ေဖာ္ျပပါမယ္။ ဦးခ်စ္ငယ္ဟာ လူျဖစ္လုိ႔ ရဟန္းသိကၡာပုဒ္မ်ားနဲ႔ မဆုိင္ဘူးလုိ႔ လွည့္ပတ္ျငင္းဆန္ရင္ ဆန္ႏုိင္ေပမယ့္ အရိယာတုိ႔ရဲ႔ အလုိဆုိးနည္းမႈနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး တေစ့တေစာင္း သိရွိျပီးခ်င့္ခ်ိန္ႏုိင္ဖုိ႔ ေဖာ္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဖာ္ျပရတဲ့ အျခားအေၾကာင္းတစ္ရပ္အေနနဲ႔ ဦးခ်စ္ငယ္ရဲ႔ အထုပၸတၱိကုိ (သူ႔အေျပာမဟုတ္ဘဲ)တိတိက်က် သိသူမ်ားပါရင္ေတာ့ အဲဒီသိကၡာပုဒ္ကုိ ဖတ္ရရုံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဘာကုိဆုိလုိသလဲ တန္းျပီး သေဘာေပါက္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Click here


တတိယအခ်က္

" ငါနိဗၺာန္ျမင္တယ္ကြ ၊ ငါေျပာတာယံု" ဆုိတဲ့ ဦးခ်စ္ငယ္ရဲ႔ အေျပာအဆုိနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ေ၀ဖန္လုိတယ္။

နိဗၺာန္ျမင္တယ္ဆိုတာ မဂ္ဥာဏ္ရမွပါ .။ မဂ္အခိုက္ ၀ီထိကို ေယာဂီေတာင္ သိဘို ့ခက္တယ္ဆိုတာ မွန္ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ေယာဂီမဂ္ရတာ မွန္မမွန္ဆိုတာ စစ္မရေတာ့ဘူးလား ။ အဲလိုသာ စစ္ေဆးမရဘဲ မ်က္စိမွိတ္ယုံၾကည္ရတဲ့ ဘာသာတရား တစ္ရပ္ ဆုိမွေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္မေနေတာ့ဘူး။ ေတြ ့တဲ ့ လူက ငါ ဘာကြလို ့ေျပာတိုင္းသာ ယံုရမယ္ဆို "ဆိုင္းဘာဘာ" ၾကီးကို ကိုးကြယ္ေနတာ ၾကာေပါ့ ။

ဆရာခ်စ္ငယ္ကုိ ေကာင္းေကာင္းသာသိရင္ အဲဒီဆရာခမ်ာမွာ အဲလိုစစ္မယ္ဆိုတဲ ့ အသံၾကားရင္ ရာမဆိုတဲ ့ အသံၾကားတဲ ့ ဒႆဂီရိေလာက္ကို ေၾကာက္တယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္ပါလိမ့္မယ္။ ခုခ်ိန္ထိကို သံဃာ့အဖြဲ ့အစည္းအဆင့္ဆင့္ကို ဂြတိုက္ ေၾကြးေၾကာ္ေနတာဘဲၾကည့္ပါေတာ့။

(ဆက္ေရးရင္ က်မ္းေလးရံု ၊ လက္ေညာင္းရံုမို ့ သိသာရံုသာ တိုစိေရးလိုက္ရပါတယ္ ။ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးလိုပါက ဖိတ္ေခၚပရေစ။ မိမိေရးတဲ့ ေဆြးေႏြးမႈကုိေတာ့ မိမိကုိယ္တုိင္ တာ၀န္ယူႏုိင္မွ ေရးဖုိ႔ အၾကံျပဳလုိပါတယ္။ )

ေလာကနီတိဆရာက ခုလုိ ေရးပါတယ္။

"အပၸပေညာ မဟာသေကာ အပၸပူေရာ ဃေဋာေခါေဘ"
"ေတာ္လြန္းရင္ အႏၲရာယ္မရွိ။
ညံ့လြန္းရင္ အႏၲရာယ္မရွိ။
မညံ့တညံ့ ၀ါ မက်က္တက်က္က အႏၲရာယ္ရွိတယ္။"

သတင္းဌာနမ်ားအေနနဲ႔ မိမိတုိ႔ အာေဘာ္မဟုတ္ရင္လည္း မွတ္ခ်က္နဲ႔တကြ စည္းကမ္းတက် ေဖာ္ျပေပးေစလုိပါတယ္။ မိမိတုိ႔ အာေဘာ္ဆုိရင္လည္း ၀န္ခံခ်က္နဲ႔တကြ ေဖာ္ျပသင့္ပါတယ္။ ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိ ေဆာင္းပါးမ်ားဟာ စကားေဖာင္းပြရုံမွ်သာျဖစ္ပါတယ္။ လူေခၚတဲ့ ေဆာင္းပါးကုိ တင္တယ္လုိ႔ ယူဆစရာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဘာသာေရးကုိ ခုတုံးလုပ္ျပီး လူမေခၚသင့့္ေၾကာင္း ေရးသားရင္း...

ေဒါက္တာတင့္ဦး

Read more ...